نوشته‌ها

همه چیز درباره تاجیکستان

همه چیز درباره تاجیکستان

جمهوری تاجیکستان یکی از کشورهای منطقه آسیای مرکزی است که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به عنوان کشوری مستقل سر برآورد. اغلب جمعیت این کشور را تاجیک‌ها تشکیل می‌دهند که اشتراک فرهنگی زیادی با ایرانی‌ها دارند. در اوایل سال ۱۹۹۲ میلادی جنگ داخلی پنج ساله بین دولت تحت حمایت مسکو و مخالفان اسلامگرا، به رهبری عبدالله نوری، در گرفت. در این جنگ، بیش از ۵۰ هزار نفر کشته و بیش از ۷۰۰ هزار نفر بی‌خانمان شدند. در سال ۱۹۹۷ با وساطت سازمان ملل متحد، عهدنامه صلح به امضای دو طرف رسید.

اطلاعات کلی درباره ی تاجیکستان

پایتختدوشنبه
بزرگترین شهردوشنبه
نوع حکومتجمهوری
زبان رسمیتاجیک
مساحت۱۴۳,۱۰۰ کیلومتر مربع
جمعیت۷,۹۹۵,۷۵۴ تخمین ۲۰۱۰
واحد پولسامانی (TJS)
منطقه ی زمانیUTC+5
پیش شماره تلفن+۹۹۲
دامنه ی اینترنتی.tj

پرچم کشور تاجیکستان

پرچم کشور

زمان به وقت تاجیکستان

آب و هوای تاجیکستان

 

موقعیت جغرافیایی تاجیکستان در نقشه جهان

آب و هوای تاجیکستان (Tajikistan Weather)

تاجیکستان دارای آب و هوای خاصی است که در آن تفاوت بین گرمای شب و روز و تابستان و زمستان قابل ملاحظه است. باران آن ناچیز و آسمان در بیشتر روزهای سال صاف است. بر پایه داده های آماری، در سال ۲۱۰۰ تا ۳۱۶۵ ساعت آفتابدارد.

جغرافیای تاجیکستان (Tajikistan Geography)

تاجیکستان یا جمهوری تاجیکستان کشوری در آسیای میانه است. این کشور از جنوب با افغانستان، از غرب با ازبکستان، از شمال با قرقیزستان، و از شرق با چین همسایه است. تاجیکستان یک کشور محاط در خشکی است که در گذشته راه ابریشم از آن گذر می‌کرده است. پهناوری تاجیکستان ۱۴۳٬۱۰۰ کیلومتر مربع (۹۵ام) است. تاجیکستان کشوری کوهستانی و پر بارش است و منابع آب فراوانی دارد.
تاجیکستان دارای رودهای بسیاری است. شمار رودهایی که طول آن ها از ۱۰ کیلومتر تجاوز می‌کند به ۹۴۷ می رسد. رودهای مهم آن عبارتند از سیر دریا (سیحون)، آمودریا (جیحون)، رودخانه زرافشان، رود پنج، رودخانه مرغاب، سرخ آب، کافرنهان و رود وخش. در مجموع طول ۹۴۷ رودخانه تاجیکستان بیش از ۲۸٫۰۰۰ کیلومتر است. همچنین در تاجیکستان ۱٫۳۰۰ مرداب، جمعا به مساحت ۷۰۵ کیلومتر مربع وجود دارد. بزرگترین مرداب کشور قراکول نام دارد.
در تاجیکستان هر ولایت (معادل استان در تقسیمات کشوری ایران) به چندین ناحیه (معادل شهرستان در تقسیمات کشوری ایران) و هر ناحیه به چندین جماعت دهات (معادل دهستان در تقسیمات کشوری ایران) و هر جماعت به چندید ده (معادل روستا در تقسیمات کشوری ایران) تقسیم می‌گردد. در سال ۱۳۸۸ تاجیکستان دارای یک ولایت مختار، دو ولایت، ۱۷ شهر، ۴۸ ناحیه (از آن جمله ۱۳ ناحیه تابع پایتخت) و ۵۴ شهرک بود.

پول و اقتصاد تاجیکستان (Tajikistan Economy)

تولید ناخالص داخلی تاجیکستان در میان کشورهای آسیای مرکزی از همه کمتر است. کوهستانی بودن آن سبب شده تنها هفت درصد از خاک آن قابل استفاده باشد. پنبه مهمترین محصول کشاورزی آن است. این کشور از تنوع مواد معدنی برخوردار است، اما مقادیر آن ها اندک است. در حال حاضر تقریبا دو سوم جمعیت آن در فقر به سر می‌برند. تولید ناخالص داخلی این کشور در سال ۲۰۰۶ میلادی ۹٫۵۲۱ میلیارد دلار بود. نرخ بیکاری در این کشور ۱۲ درصد است و ۶۴ درصد از مردم آن زیر خط فقر زندگی می‌کنند. نرخ تورم در تاجیکستان در سال ۲۰۰۶ میلادی ۱۱٫۹ درصد بود.
این کشور منابع اندکی از نفت دارد و روزانه ۲۵۲٫۸ بشکه نفت تولید می‌کند. شرکای صادرات تاجیکستان که به آلومینیوم، برق، پنبه، میوه و سبزیجات محدود می‌شود، کشورهای هلند (۴۰٫۷ درصد)، ترکیه (۳۱٫۷ درصد)، ایران (۵٫۴ درصد)، ازبکستان (۴٫۸ درصد) و روسیه (۴٫۷ درصد) هستند. واردات به تاجیکستان بیشتر از کشورهای روسیه (۲۴٫۶ درصد)، قزاقستان (۱۰٫۸ درصد)، ازبکستان (۱۰٫۲ درصد)، چین (۸٫۶ درصد) و آذربایجان (۸ درصد) است.

فرهنگ مردم تاجیکستان (Tajikistan Culture)

تاجیک‌ها اقوام آریایی هستند که هزاره‌ی دوم پیش از میلاد مسیح در آسیای میانه و باختر (بلخ امروزی) مستقر شدند. ریشه‌ی نیاکانی تاجیک‌ها به ایرانیان شرقی یعنی باختری‌ها، سغدی‌ها، پرنی‌ها و داها می‌رسد، این به این معناست که نیاکان تاجیک‌ها در عهد باستان به زبان پارسی کهن یعنی زبان کهن ایرانی جنوب غربی سخن نمی‌گفتند، بلکه زبان های شرقی ایرانی نظیر سغدی، باختری، خوارزمی، سکایی و دیگر زبان ها رایج بودند. کاربرد زبان پارسی (دری) توسط تاجیک‌ها به دوران گسترش امپراتوری ساسانیان و متعاقبا انقراض آن به وسیله‌ی تازیان مسلمان بر می‌گردد که موجب شد تعداد زیادی از پارسی ها به آسیای میانه و حتی به چین پناه ببرند.
تاریخ و فرهنگ تاجیکستان با ایران اشتراکات بسیاری دارد. در دوران پیش از اسلام، تاجیکستان جزئی از شاهنشاهی ایران بود. پس از اسلام، سرزمین خراسان بزرگ (از جمله تاجیکستان) زنده کننده فرهنگ ایرانی و به وجود آورنده زبان فارسی دری بود که جانشین زبان پهلوی شد. نخستین شاعران پارسی زبان از این ناحیه به پا خاستند، به ویژه رودکی، که پدر شعر فارسی محسوب می‌گردد. در نخستین سده‌های هجری، خراسان و ماوراالنهر مهد تمدن و علوم اسلامی بودند و بزرگانی مانند ابن سینا و فارابی را در خود پرورند. حکومت سامانی نیز از تاجیکستان برخاسته است.
از دیدگاه ظاهری، بیشتر تاجیک‌ها متعلق به نژاد مدیترانه‌ای هستند که شاخه‌ای از نژاد سفید (قفقازی) محسوب می‌شود. با این که بیشتر تاجیک‌ها دارای مو و چشمان تیره با پوست گندم‌گون تا سپید هستند، رنگ مو و چشمان روشن در بین آنان کمیاب نیست، به ویژه در مناطق کوهستانی مانند بدخشان. برخی از تاجیک‌های آسیای میانه دارای آمیزه‌ی ترکی-مغولی هستند، در حالی که تاجیک‌های کوهستان نشین مناطق دور افتاده بیشتر به باشندگانی می‌مانند که پیش از تازش و مهاجرت ترکان و مغولان می‌زیسته‌اند. همچنین اقلیت کمی از تاجیک‌های افغانستان دارای آمیزه‌ی ترکی-مغولی (شاید به دلیل آمیزش با هزاره‌ها و یا ازبک‌ها) هستند.

زبان مردم تاجیکستان (Tajikistan Language)

زبان تاجیک‌ها فارسی است که در افغانستان، دری و در تاجیکستان، تاجیکی نامیده می‌شود. فارسی زبانی هندواروپاییاز شاخه‌ی هندوایرانی و زیر شاخه‌ی زبان‌های ایرانی است. فارسی تاجیکی زاده‌ی زبان فارسی است که همراه با دری از لهجه‌های شرقی فارسی محسوب می‌شوند. در تاجیکستان، زبان روسی نیز در امور دولتی و تجاری به طور گسترده کاربرد می‌شود.
در سال ۱۳۰۷ خط تاجیکستان از فارسی به لاتین تغییر کرد و در دهه ۱۳۲۰ نیز این بار خط سیریلیک (روسی) برای نگارش فارسی تاجیکی رسمی شد. این تغییر خط ها از عربی به لاتین و سیریلیک به اجبار و به دستور سران شوروی در همه‌ی جمهوری‌های مسلمان شوروی برای بریدن ارتباط آن ها با گذشته‌شان انجام شد. پس از استقلال تاجیکستان، بسیاری در این کشور برصدد آمدند که خط خود را به خط نیاکان (فارسی) بازگرداند، اما تاکنون اقدامی جدی در این باره صورت نگرفته است و مشکلاتی در راه این کار وجود دارد.

مذهب مردم تاجیکستان (Tajikistan Religion)

دین بیش از ۹۰٪ مردم تاجیکستان، اسلام است که ۹۵٪ آن ها سنی حنفی، ۵٪ شیعه که غالبا شیعه اسماعیلی و کمتر از ۱٪ شیعه دوازده امامی هستند. شیعیان بیشتر در بدخشان زندگی می کنند. علاوه بر این، جوامع کوچک یهودی (مشهور به یهودیان بخارایی) از دوران باستان در شهرهای سمرقند و بخارا و به تعداد کمتر در شهرهای هرات و کابل و جاهای دیگر زیسته‌اند. با توجه به ظهور مبلغین مسیحی در آسیای میانه از زمان فروپاشی شوروی، جمعیت تاجیکان مسیحی تقریبا وجود دارد. غیر از این ادیان، اقلیت های زردتشتی، بودایی و بهائیت نیز در تاجیکستان زندگی می کنند. طریقت نقشبندیه تصوف نیز در تاجیکستان وجود دارد.

غذای مردم تاجیکستان (Tajikistan Food)

غذاهای تاجیکستان تلفیقی از غذاهای آسیای میانه و افغانستان و پاکستان است و غذاهای روسی نیز در این کشور نفوذ کرده اند. اگر شما علاقه مند به تجربه غذاهای مختلفی هستید، تاجیکستان جای خوبی است.

برخی از غذاهای تاجیکستان

Plov: غذای ملی تاجیکستان شامل برنج، گوشت و هویج
شیشلیک (شیش کباب): کباب هایی که بر روی ذغال پخته می شوند، مانند گوشت گاو، گوسفند، مرغ و جیگر
سوپ توشبرا
سوپ اوگرا شامل رشته و خامه و پنیر
دلمه: برگ های درخت انگور که در داخل آن گوشت و چیزهایی می گذارند و بخار پز می کنند
شوربو: سوپی شامل سبزیجات به همراه گوشت گاو یا گوسفند همراه با پیاز
Damalama: نوعی خورشت که گوشت گاو یا گوسفند در آب خود پخته می شود
خاش: سوپی شامل پاها و ماهیچه های گوسفند

غذاهای سنتی مردم تاجیکستان در ماه رمضان

از میان انواع غذاهای مردم تاجیکستان در ماه رمضان، نشالا، آتاله و شیرچایی جایگاه ویژه ای در دسترخان یا سفره هر تاجیک دارد که با توجه به مناطق و اقلیم های مختلف، این غذاها تفاوت هایی با هم دارند. این غذاها از نظر کیفیت بسیار مناسب و همزمان از نظر هضم سبک هستند.
نشالا که از روغن ریشه یک نوع گیاه کوهی، آب شکر و سفیده تخم مرغ تنها در ماه مبارک تهیه می شود، هنگام شام و همچنین سحر صرف می شود و در هر دو مورد نیز هیچ مشکلی برای دستگاه هاضمه ایجاد نمی کند. تهیه نشالا در ماه رمضان به دلیل خوشمزه و مقوی بودن آن بسیار فراگیر است، اما تهیه نشالا بسیار سخت است و هر کسی به راحتی نمی تواند آن را بپزد.
اتاله (یک نوع سوپ) نیز از غذاهای سبک است که آن نیز با شیوه خاص و در هر منطقه تاجیکستان به شکل خاص آن محل پخته می شود. مثلا در شهر دوشنبه و نواحی مرکزی تاجیکستان، اتاله با استفاده از آرد، شکر و روغن زرد تهیه می شود. این غذا عمدتا با توجه به نیاز غذایی بزرگسالان که دستگاه هاضمه شان در ماه مبارک رمضان حساس است، آماده می شود. تاجیک ها با توجه به زود هضم، کم هزینه و مقوی بودن این غذاها، آن ها را در رمضان مصرف می کنند.
غذای دیگری که در ماه مبارک رمضان، علاقه مندان زیادی دارد، شیرچایی است که تاجیک ها آن را تنها در سحر استفاده می کنند. شیرچایی نسبت به دو نوع غذای دیگر خیلی ساده و سریع آماده شده و برای تهیه آن از شیر، کمی چایی خشک و روغن زرد یا کره استفاده می شود.
قرت آب (غذایی با استفاده از کشک)، شکرآب (با استفاده از پیاز، گوجه فرنگی و سبزی و گاهی کمی روغن گیاهی)، آش بریده (آش رشته)، آش پلو، اوگرا، ماست آبه برخی دیگر از انواع خوردنی های معمول در تاجیکستان است که در ماه رمضان کدبانو های تاجیک با حوصله خاص برای سفره افطاری تهیه می کنند.
گذاشتن انواع میوه هایی که در تاجیکستان می رویند از جمله سیب، انار، انگور، هلو، هندوانه و خربزه نیز بر سر سفره رمضان معمول است.
به دلیل سرد و مرطوب بودن اقلیم تاجیکستان خرمای سیاه و قهوه ای در این کشور تولید نمی شود، به همین دلیل میزان واردات این محصول از ایران و کشورهای عربی به تاجیکستان در ماه رمضان افزایش می یابد.
نان تنک یا چپاتی (لواش)، فطیر، کلیچه، گردچه، چگلدک، سمبوسه، سله از انواع خوردنی هایی است که تاجیک ها از آرد تهیه کرده و در سفره افطار و سحری این ماه از آن استفاده می کنند.

مسافت و اختلاف زمانی تاجیکستان (Distance & Local Time)

فاصله و اختلاف زمانی تهران و دوشنبه (ایران و تاجیکستان)

مسافت تهران تا دوشنبه ۱۵۶۱٫۸ کیلومتر است.
طول پرواز از تهران تا دوشنبه حدود ۲ ساعت می باشد.
دوشنبه ۱ و نیم ساعت از تهران جلوتر است، یعنی ساعت ۱۲ در تهران معادل ساعت ۱:۳۰ در دوشنبه است.

جشن ها و تعطیلات رسمی تاجیکستان (Tajikistan Celebrations)

اول ژانویه، سال نو
۲۳ فوریه، روز ارتش
۸ مارس، روز جهانی زن
۱ می، روز کارگر
۹ می، روز پیروزی
۹ سپتامبر، روز استقلال
۱۴ اکتبر، روز تشکیل جمهوری تاجیکستان

همه چیز درباره بحرین

همه چیز درباره بحرین

پادشاهی بحرین مجمع‌الجزایری در خلیج فارس است. بحرین مدتی در زمان ساسانیان در قلمرو ایران بود. در دوران قاجار و پهلوی، ایران هنوز مدعی مالکیت بر بحرین بود تا آن که در سال ۱۹۷۱، پس از میانجی‌گری سازمان ملل و همزمان با اعلان استقلال بحرین از انگلیس، ایران ادعای حاکمیت بر بحرین را کنار گذاشت. بحرین در سال ۱۹۷۰ با طرح همه پرسی در سازمان ملل متحد، به عنوان کشوری مستقل شناخته شد.

اطلاعات کلی درباره ی بحرین

پایتختمنامه
بزرگترین شهرمنامه
نوع حکومتپادشاهی
زبان رسمیعربی
مساحت۷۵۰ کیلومتر مربع
جمعیت۱,۲۳۴,۵۹۶ تخمین ۲۰۱۰
واحد پولدینار بحرین (BHD)
منطقه ی زمانیUTC+3
پیش شماره تلفن+۹۷۳
دامنه ی اینترنتی.bh

پرچم کشور بحرین

پرچم کشور

زمان به وقت بحرین

آب و هوای هم اکنون بحرین

 

موقعیت جغرافیایی بحرین در نقشه جهان

آب و هوای بحرین (Bahrain Weather)

آب و هوای بحرین بسیار گرم بوده و با بارندگی سالیانه ۷۷ میلی‌متر در سال از آب و هوای خشکی برخوردار است. بهترین فصل کشور از لحاظ کیفیت آب و هوا از ماه نوامبر آغاز و تا ماه آوریل ادامه دارد. درجه حرارت کشور در این مدت در حدود ۱۵ تا ۲۴ درجه سانتیگراد در نوسان است. عمق ساحلی آن کم و در بیشترین حالت تنها ۳۵ متر محسوب می‌شود.

جغرافیای بحرین (Bahrain Geography)

بحرین ۷۰۶ کیلومتر مربع مساحت دارد، که کوچک‌تر از کوچک‌ترین استان ایران است. از هفتصد کیلومتر مربع مساحت این کشور نزدیک به چهار صد کیلومتر مربع آن بیابانی است. بحرین به جزیره یک میلیون نخل نیز شهرت داشته است. بحرین شامل سه شهر یا به عبارت بهتر سه جزیره اصلی منامه و محرق و ستره است و منامه یعنی بزرگ‌ترین این جزایر پایتخت آن به شمار می‌آید. در بحرین روستاهایی هم هست که در فاصله‌های نزدیک به یکدیگر قرار دارند. به دلیل وسعت کم بحرین مسئولان این کشور کوچک اقدام به پر کردن دریا و افزایش وسعت سرزمین خود کرده اند و با ساخت و ساز های هدفمند پیشرفت قابل توجهی داشته اند.
کشور بحرین متشکل از ۴۰ جزیره کوچک است که در مجموع ۹/۷۱۱ کیلومتر مربع وسعت دارد. این کشور در مرکز خلیج فارس واقع شده و بحرینی‌ها آن را مجمع الجزایر بحرین می‌نامند. نزدیک‌ترین همسایه آن عربستان سعودی است که نزدیک‌ترین راه دریایی را به این کشور دارا است.

پول و اقتصاد بحرین (Bahrain Economy)

واحد پول رسمی این کشور دینار است که برابر با یک هزار فلس پول خرد آن است. هر ۳۷۸ فلس با یک دلار آمریکا برابری می‌کند.
بحرین کشور ثروتمندی نیست و حتی بخشی از انرژی آن توسط عربستان تأمین می‌شود. این دو کشور با یک پل ۲۵ کیلومتری که به نام پل فهد معروف است و در سال ۱۹۸۶ افتتاح شد، به یکدیگر متصل می‌شوند. امروزه، اقتصاد کشور بحرین وابسته به بانکداری، هواپیمایی موفق و خدمات فرودگاهی، بنادر مجهز صنعتی، صنایع ساخت و تعمیر کشتی و ناوها می‌باشد.
بحرین اولین کشور حوزه خلیج فارس است که نفت در آن اکتشاف شده، ولی منابع نفت و گاز آن بسیار محدود است، اقتصاد سنتی بحرین وابسته به مروارید بوده اما در حال حاضر بیشتر درآمد ساکنان بحرین از بانکداری و گردشگری تامین می‌گردد. به هر روی نفت و فرآوردهای نفتی ۶۰٪ صادرات و درآمد دولت این کشور و همچنین ۳۰٪ تولید ناخالص داخلی بحرین را تشکیل می‌دهد. تنها صنعت سنگین داخلی این کشور تولید آلومینیوم است که در مقیاس فراوان تولید و عرضه می‌شود. بحرین رتبه‌ی نخست تولید این محصول در خاورمیانه و رتبه‌ی پنجم در سطح جهانی را داراست.
بر پایه گزارش انجمن اقتصادی اجتماعی ملل غرب آسیا بحرین سریع ترین رشد اقتصادی را در ژانویه ۲۰۰۶ در میان کشورهای عرب داشته است. همچنین بحرین آزادترین اقتصاد جهان را در خاورمیانه و بیست و پنجمین در جهان را در سال ۲۰۰۶ بر پایه گزارش وال استریت ژورنال و پایه شاخص‌های اقتصاد آزاد داشته است.

پول و اقتصاد بحرین (Bahrain Economy)

واحد پول رسمی این کشور دینار است که برابر با یک هزار فلس پول خرد آن است. هر ۳۷۸ فلس با یک دلار آمریکا برابری می‌کند.
بحرین کشور ثروتمندی نیست و حتی بخشی از انرژی آن توسط عربستان تأمین می‌شود. این دو کشور با یک پل ۲۵ کیلومتری که به نام پل فهد معروف است و در سال ۱۹۸۶ افتتاح شد، به یکدیگر متصل می‌شوند. امروزه، اقتصاد کشور بحرین وابسته به بانکداری، هواپیمایی موفق و خدمات فرودگاهی، بنادر مجهز صنعتی، صنایع ساخت و تعمیر کشتی و ناوها می‌باشد.
بحرین اولین کشور حوزه خلیج فارس است که نفت در آن اکتشاف شده، ولی منابع نفت و گاز آن بسیار محدود است، اقتصاد سنتی بحرین وابسته به مروارید بوده اما در حال حاضر بیشتر درآمد ساکنان بحرین از بانکداری و گردشگری تامین می‌گردد. به هر روی نفت و فرآوردهای نفتی ۶۰٪ صادرات و درآمد دولت این کشور و همچنین ۳۰٪ تولید ناخالص داخلی بحرین را تشکیل می‌دهد. تنها صنعت سنگین داخلی این کشور تولید آلومینیوم است که در مقیاس فراوان تولید و عرضه می‌شود. بحرین رتبه‌ی نخست تولید این محصول در خاورمیانه و رتبه‌ی پنجم در سطح جهانی را داراست.
بر پایه گزارش انجمن اقتصادی اجتماعی ملل غرب آسیا بحرین سریع ترین رشد اقتصادی را در ژانویه ۲۰۰۶ در میان کشورهای عرب داشته است. همچنین بحرین آزادترین اقتصاد جهان را در خاورمیانه و بیست و پنجمین در جهان را در سال ۲۰۰۶ بر پایه گزارش وال استریت ژورنال و پایه شاخص‌های اقتصاد آزاد داشته است.

فرهنگ مردم بحرین (Bahrain Culture)

بحرین از با فرهنگ‌ترین کشورهای عرب حوزه خلیج فارس به شمار می‌رود. این کشور از پیشگامان اولیه هنر نقاشی، خطاطی، معماری، کشتی سازی در میان دیگر کشورهای عرب آن حوزه به شمار می‌رود و تبادلات فرهنگی بالای این کشور با دیگر کشورهای جهان باعث شده تا از فرهنگ بالایی برخوردار باشد. جمعیت بحرین در حدود ۶۵۰ هزار نفر است که در حدود ۵۵ درصد آن مردم بومی کشور و مابقی مهاجرانی از ایران، عربستان سعودی و امارات هستند که اکثریتشان در حقیقت غیر بحرینی بوده‌اند.

زبان مردم بحرین (Bahrain Language)

زبان رسمی آن عربی است و استفاده از زبان‌های انگلیسی، فارسی و اردو هم بسیار رایج است.

مذهب مردم بحرین (Bahrain Religion)

اسلام دین رسمی بحرین است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۱ حدود ۸۱٫۲% کل جمعیت بحرین (اتباع و مهاجران)مسلمان، ۹% مسیحی و ۹٫۸% پیرو دیگر ادیان (بیشتر هندو) هستند. یک گروه کوچک بومی یهودی هم در این کشور زندگی می‌کنند. حدود ۷۰٪ جمعیت کشور را شیعیان تشکیل می‌دهند. با این که مذهب اکثریت کشور شیعه است، اما کشور به دست اقلیت سنی کشور اداره می‌شود.

غذای مردم بحرین (Bahrain Food)

بسیاری از مواد غذایی بحرین از کشورهای دیگر وارد می شود. محصولات عمده بحرین عبارتند از خرما، موز، انبه، مرکبات و انار. صنعت ماهیگیری همیشه در بالا و با در دسترس بودن مقدار زیادی از ماهی و میگو قرار دارد.
مواد غذایی سنتی بحرین شامل برنج، ماهی، گوشت و خرما است. مجبوس درست شده از گوشت یا ماهی یک بشقاب مشهور است و در بسیاری از رستوران ها سرو می شود. این غذا خوشمزه و مورد علاقه مردم محلی است. محمر یکی دیگر از غذاهای بسیار شناخته شده و خوشمزه است. انواع دیگر مواد غذایی بحرین، که بسیار محبوب در میان مردم محلی هستند، عبارتند از فلافل و شووارما که بره و یا تکه مرغ پیچیده در اطراف نان است. این دو رقم غذاهای عربی، محبوبیت بسیار زیادی در بحرین به دست آورده اند. تنقلات سنتی بحرین کیک سرخ شده ساخته شده از سیب زمینی و شیرینی که با گوشت، تکه هایی از پنیر و یا به سادگی با قند و آجیل پر شده است. این تنقلات را می توان در هر نقطه ای یافت.

مسافت و اختلاف زمانی بحرین (Distance & Local Time)

فاصله و اختلاف زمانی تهران و منامه (ایران و بحرین)

مسافت تهران تا منامه ۱۰۴۱٫۳ کیلومتر است.
طول پرواز از تهران تا منامه حدود ۱ ساعت و نیم می باشد.
منامه نیم ساعت از تهران عقب تر است، یعنی ساعت ۱۲ در تهران معادل ساعت ۱۱:۳۰ در منامه است.

جشن ها و تعطیلات رسمی بحرین (Bahrain Celebrations)

در بحرین به مناسبت عید فطر و عید قربان چند روز تعطیل است. مردم این روزها را جشن می گیرند و به دید و بازدید می پردازند. البته عید فطر پر رنگ تر از عید قربان است. مردم از روز پانزدهم ماه مبارک رمضان به خرید لباس و آجیل و شیرینی برای روز عید می پردازند و بازار تا نیمه های شب باز است و همه در حال تکاپو و جنب و جوش هستند. شب عید، همه‌ی خانم ها حنا می گذارند و صبح بعد از نماز عید، سفره پهن می کنند و مهمانی ها شروع می شود.
در آن سفره انواع شیرینی و آجیل وجود دارد، به همراه ظرفی که در آن عیدی گذاشته اند تا هر کس که عید را تبریک گفت، به او عیدی بدهند. روز عید، روز باشکوهی است، همه شاد و سرحال هستند و برای دید و بازدید عجله می کنند، شیرینی سنتی درست می کنند، شیرینی هایی مثل بلالیت، کاستر، ژله، حلوای مسقطی، حلوا شکری، آجیل شور و یک نوع آجیل که به آجیل متای معروف است. بعد از صله رحم در روز عید، اکثر خانواده ها برای خواندن فاتحه و تبریک روز عید بر سر مزار عزیزان شان حاضر می شوند.
یکی دیگر از روزها که مردم آن را جشن می گیرند، روز اول سال میلادی است که به عنوان آغاز سال جدید حساب می شود. البته مثل جشن عید فطر نیست، ولی خیابان ها را تزئین می کنند و جشن می گیرند، مخصوصا مسیحی های مقیم یا بحرینی الاصل، جشن های ویژه ای دارند.

همه چیز درباره ارمنستان

درباره ارمنستان

جمهوری ارمنستان از جمهوری‌های استقلال‌یافته شوروی سابق، در منطقه قفقاز جنوبی (حوزه میانی دریای سیاه و دریای خزر) واقع است. از زمان فروپاشی شوروی تا سال ۱۹۹۴ دولت ارمنستان خواستار جدایی منطقه‌ای بنام قره باغ از خاک آذربایجان و الحاق آن به خاک خود است. ارمنستان روابط گرمی با ایران دارد. بسته بودن مرزهای این کشور با جمهوری آذربایجان و ترکیه و بی طرفی ایران در جنگ قره باغ از دلایل توسعه روابط دو کشور است.

اطلاعات کلی درباره ارمنستان

پایتختایروان
بزرگترین شهرایروان
نوع حکومتجمهوری
زبان رسمیارمنی
مساحت۲۹,۷۴۳ کیلومتر مربع
جمعیت۳,۲۶۲,۲۰۰ تخمین ۲۰۱۰
واحد پولدرام (AMD)
منطقه ی زمانیUTC+4
پیش شماره تلفن+۳۷۴
دامنه ی اینترنتی.am

پرچم کشور ارمنستان

پرچم کشور

زمان به وقت ارمنستان

آب و هوای هم اکنون ارمنستان

موقعیت جغرافیایی ارمنستان در نقشه جهان

آب و هوای ارمنستان (Armenia Weather)

آب و هوای ارمنستان معتدل و در زمستان بسیار سرد می باشد. آب و هوای این کشور به غیر از مناطق کوهستانی آب و هوایی بسیار معتدل و مناسب دارد که همین مزیت ارمنستان را به کشوری توریستی تبدیل کرده است. تابستان های ارمنستان دارای آب و هوایی بسیار خوب است که به ۲۵ درجه سانتیگراد می رسد. این دما در نواحی کوهستانی آرارات به حدود ۴۰ درجه سانتیگراد می رسد.
ارمنستان به عنوان کشوری آفتابی شناخته شده است. زمستان در ارمنستان به مراتب سرد و برفی است. دمای هوا در زمستان حتی از دمای انجماد نیز پایین تر است. آب و هوای پاییزی در ارمنستان طولانی است و به حیات رنگارنگ گیاهان شهرت دارد، در حالی که بهار کوتاه است.

جغرافیای ارمنستان (Armenia Geography)

جمهوری ارمنستان با ۲۹۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت، در جنوب غربی منطقه قفقاز و با کمی فاصله از سواحل جنوب شرقی دریای سیاه واقع شده و همچون کمربندی بین مرزهای ایران از یک سو و جمهوری های آذربایجان و گرجستان از سوی دیگر گسترده شده است. این کشور از جنوب با ایران، از جنوب غربی با جمهوری خود مختار نخجوان، از غرب با ترکیه و از شمال با گرجستان و از شرق با جمهوری آذربایجان مرز مشترک دارد.
ارمنستان کشوری کوهستانی است که در شمال فلات ایران، در غرب فلات ارمنستان و جنوب سلسله جبال قفقاز واقع شده است. ارتفاع میانگین ارمنستان از سطح دریا ۱۸۰۰ متر است و تنها ۱۰ درصد سرزمین ارمنستان کمتر از ۱۰۰۰ متر ارتفاع دارند. بلندترین قله ارمنستان آراگاتس (Aragatz) است که در شمال غرب این جمهوری واقع است و ۴۰۹۰ متر ارتفاع دارد.
مهمترین دریاچه ارمنستان دریاچه سوان (Sevan)، در شرق این کشور واقع شده است و نقش بسیار چشمگیری در اکوسیستم منطقه ایفا می کند و چون در ارتفاع ۱۹۲۴ متری از سطح دریا قرار گرفته است، یکی از مرتفع ترین دریاچه های آب شیرین بزرگ جهان است.
با توجه به کوهستانی بودن این کشور رودهای ارمنستان اکثرا کوتاه و دارای جریان بسیار سریع هستند. اکثر رودهای ارمنستان از طریق رود ارس یا رودهای کورا یا آخوریان به دریای خزر سرازیر می شوند. رودهای این کشور اگر چه می توانند به عنوان منبع خوبی برای تامین انرژی الکتریسته و آب مصرفی کشور به کار روند، ولی به واسطه وجود آبشارها، سرعت زیاد آب جاری و پهنای کم آن ها قابلیت کشتیرانی ندارند.

پول و اقتصاد ارمنستان (Armenia Economy)

ارمنستان دارای بخش صنعتی متنوعی است که شامل صنایع شیمیایی، فلزی، نساجی، ابزارهای دقیق و فرآورده‌های غذایی است، اما عمده صنایع ارمنستان، ساخت ماشین آلات، منسوجات و صنایع شیمیایی است.
همچنین صادرات این کشور را الماس، مواد معدنی، مواد غذایی و انرژی تشکیل می‌دهد و در عوض ارمنستان واردکننده گاز طبیعی، نفت و دخانیات است.

فرهنگ مردم ارمنستان (Armenia Culture)

ارمنستان پیش از سال ۱۴۵۴ یک پادشاهی توانگر با فرهنگی پرمایه بود که در برهه‌ای از زمان همه سرزمین های میان دریای سیاه و خزر را در بر می‌گرفت. در سال ۳۰۱، ارمنستان نخستین کشوری بود که مسیحیت را دین رسمی کشور برگزید. پس از سرنگونی پادشاهی ارمنستان در سال ۴۲۸ میلادی، این منطقه از نو بخشی از ایران شد. ارمنستان مدت های زیادی جزئی از ایران بوده است و فرهنگ آن از ایران تاثیر زیادی پذیرفته است.
لباس مردان آن ها ما بین لباس سنتی مردان ساکن خطه شمال ایران و لباس مردان گرجی بوده است و نشان از سال های نفوذ فرهنگ ایرانی در منطقه قفقاز دارد. لباس زنان ارمنی که تحت عنوان داراز شناخته می شود نیز شبیه لباس های زنان سایر ملل ساکن در منطقه است و شامل لباس بلند و زردوزی شده و روسری به رنگ های شاد می باشد.

زبان مردم ارمنستان (Armenia Language)

زبان ارمنی، زبان رسمی کشور ارمنستان است. زبان ارمنی، زبانی کاملا هندواروپایی است. امروزه شمار ارمنی زبانان جهان پیرامون هشت تا ده میلیون نفر است. جمعیت خود جمهوری ارمنستان سه و نیم میلیون است. یعنی بیش از نیمی از ارمنیان، بیرون از سرزمین اجدادی خود به سر می‌برند. یکی از کشورهایی که جمعیت قابل توجهی از ارمنیان را در جهان داراست، ایران است با سیصد هزار نفر ارمنی. زبان روسی نیز در این کشور رواج دارد.

مذهب مردم ارمنستان (Armenia Religion)

اکثریت قریب به اتفاق مردم ارمنستان پیرو کلیسای حواری ارمنی هستند که نزد ایرانیان با نام کلیسای گریگوری شناخته می شود و کلیسای ملی ارامنه محسوب می شود. کلیسای حواری ارمنی از اولین کلیساهای دنیای مسیحیت است و جزو کلیسای ارتدوکس شرقی به شمار می رود.
ارمنیان پیش از گرویدن به دین مسیحیت بت پرست بوده و بت های بیشماری از جمله آناهید را می پرستیدند.
پس از ظهور مسیحیت و از قرن اول میلادی نخستین پیام آوران مسیحیت وارد ارمنستان شده و به تبلیغ این دین پرداختند. اولین مبلغان مسیحی در ارمنستان تادئوس (Thaddeus) و بارتولومئوس (Bartholomew) از حواریون عیسی مسیح بودند. این افراد به دست حکام بت پرست ارمنستان کشته شدند و بعدها در مقتل آن ها کلیساهایی ساخته شد. کلیسای تادئوس یا طاطاوس مقدس یا قره کلیسا واقع در شمال غرب شهر ماکو در ایران، محل شهادت تادئوس می باشد.
با این که از همان ابتدا و به ویژه آغاز قرن دوم میلادی به بعد عده ای از مردم ارمنستان به دین مسیحیت گرویدند، ولیکن تا پایان قرن سوم میلادی بت پرستی همچنان اصلی ترین مذهب حاکم بر ارمنستان بود. در واقع مقدر بود که مسیحی کردن ارمنستان توسط گریگور مقدس صورت گیرد. گریگور (Gregory) منسوب به خانواده اشکانیان و بنا به روایتی پسر همان مردی بود که به تحریک شاهان ساسانی، خسرو اول پادشاه ارمنستان را کشته بود. گریگور و همه افراد خانواده اش در شهر کاپادوکیه (Cappadocia) واقع در شرق آسیای صغیر مقیم شدند و در آن جا بود که گریگور با آموزه های مسیحی آشنا گردید و مسیحی شد.
اولین کلیسای ارمنی توسط گریگور، ملغب به گریگور روشنگر (Gregory the Illuminator) در شهر واقارشاپات (اجمیادزین کنونی) و در سال ۳۰۳ میلادی ساخته شد و پس از گذشت بیش از ۱۷۰۰ سال این مکان کماکان مقر اصلی کلیسای ارمنی است.

غذای مردم ارمنستان (Armenia Food)

اکثر غذاهای سنتی ارمنستان، بسیار شبیه به غذاهای سنتی ایرانی و ترکی بوده و به خوبی می توان تاثیر فرهنگ ایرانی را در پخت غذای ارامنه دید. معروفترین غذاهای سنتی ارامنه عبارت اند از خاش که تقریبا همان کله و پاچه ایرانی می باشد، خاشلاما که از گوشت گوسفند درست می شود و زاوراپلاف که نوعی پلو است و به جای برنج از بلغور تهیه می شود.
یکی از غذاهای معروف ارمنستان در حال حاضر کباب ماهی ایشخان می باشد. این ماهی که از دریاچه سوان صید می شود و نژاد آن به علت صید بی رویه در حال انقراض است، یکی از لذیذترین ماهی های آب های شیرین بوده و طرفداران بسیاری در میان توریست هایی که از ارمنستان دیدن می کنند دارد.

مسافت و اختلاف زمانی ارمنستان (Distance & Local Time)

فاصله و اختلاف زمانی تهران و ایروان (ایران و ارمنستان)

مسافت تهران تا ایروان ۸۰۲٫۵ کیلومتر است.
طول پرواز از تهران تا ایروان حدود ۱ ساعت و ربع می باشد.
ایروان نیم ساعت از تهران جلوتر است، یعنی ساعت ۱۲ در تهران معادل ساعت ۱۲:۳۰ در ایروان است.

جشن ها و تعطیلات رسمی ارمنستان (Armenia Celebrations)

تا قبل از ورود مسیحیت به ارمنستان، ارامنه دارای اعیاد مختلفی بودند که مهمترین آن عید آغاز سال باستانی بود که ناواسارت نام داشت. اعیاد دیگری نیز در این زمان مرسوم بود که عمدتا به پرستش الهه ها و بت ها اختصاص داشت و از معروفترین آن ها می توان به وارتاوار اشاره کرد که در اوایل تابستان برگزار می گردید و با وجود گذشت قرن ها و گرویدن ارامنه به دین مسیح هنوز در میان این ملت رواج دارد و ارامنه این عید را با پاشیدن آب به روی یکدیگر گرامی می دارند.
با ورود مسیحیت به ارمنستان اعیاد دینی جانشین اعیاد قبلی شدند. مهمترین عید ارامنه همچون سایر مسیحیان جهان عید کریسمس یا تولد حضرت مسیح است که ارامنه آن را در ۶ ژانویه برگزار می کنند؛ در حالی که سایر مسیحیان آن را در روز ۲۵ دسامبر برگزار می کنند و از این نظر میان کلیسای ارمنی و سایر کلیساها اختلاف نظر وجود دارد.
دومین عید مهم مسیحی که نزد ارامنه بسیار مهم می باشد، عید پاک است که سالروز رستاخیز حضرت مسیح بوده و طبق تقویم خاصی در اولین ماه بهار برگزار می شود.
از اعیاد دیگر می توان از هامیار تسوم نام برد که سال روز عروج مسیح (ع) به آسمان ها است.

اعیاد ملی در ارمنستان

عید وارتانانک و عید روز فرهنگ از مهم ترین آن هاست. عید وارتانانک سالروز قیام ملی ارامنه به رهبری وارتان مامیکونیان و عید فرهنگ گرامی داشت سالروز ابداع الفبا و خط ارمنی توسط مسروپ ماشتوس می باشد.
از دیگر اعیاد ملی ارمنستان در حال حاضر می توان به گرامیداشت روز ۲۵ سپتامبر که روز ملی ارمنستان می باشد اشاره کرد. در این روز مردم ارمنستان با شرکت در انتخاباتی به یاد ماندنی رای به استقلال ارمنستان از اتحاد جماهیر شوروی دادند.
روز مهم دیگر در میان ارامنه ۲۸ ماه مه می باشد، در چنین روزی در ۱۹۱۸ ارامنه پس از قرن ها توانستند استقلال خود را باز یابند، استقلالی که چندان دوام نداشت.

همه چیز درباره آذربایجان

درباره آذربایجان

جمهوری آذربایجان کشوری در منطقه جغرافیایی قفقاز و در گذرگاه اروپا و آسیای جنوب غربی و در کنار دریای خزر می‌باشد. پایتخت آن باکو است. قبل از سال ۱۹۱۸ میلادی آذربایجان بیشتر به مناطق شمال غربی ایران و قسمت جنوبی ارس اطلاق می‌شد. ولی بعد از آن با فروپاشی روسیه تزاری در مناطق مسلمان نشین قفقاز جنوبی جمهوری دمکراتیک آذربایجان تشکیل شد و برای این منطقه نیز، نام آذربایجان به کار گرفته شد.

اطلاعات کلی درباره آذربایجان

پایتختباکو
بزرگترین شهرباکو
نوع حکومتجمهوری
زبان رسمیترکی آذربایجانی
مساحت۸۶,۶۰۰ کیلومتر مربع
جمعیت۹,۰۴۷,۰۰۰ تخمین ۲۰۱۰
واحد پولمنات (AZN)
منطقه ی زمانیUTC+4
پیش شماره تلفن+۹۹۴
دامنه ی اینترنتی.az

پرچم کشور آذربایجان

پرچم کشور

زمان به وقت آذربایجان

آب و هوای هم اکنون آذربایجان

موقعیت جغرافیایی آذربایجان در نقشه جهان

آب و هوای آذربایجان (Azerbaijan Weather)

از لحاظ آب و هوایی، جمهوری آذربایجان دارای چندین نوع آب و هوای مختلف است. به طوری که از ۱۱ ناحیه آب و هوایی، ۹ گونه ناحیه در آذربایجان وجود دارد. درجه هوای متوسط در مناطق جلگه‌ای شمال و شرق کشور تا ۶ درجه سانتیگراد در زمستان و ۳۶ درجه سانتیگراد در تابستان می‌رسد، در حالی که در مناطق کوهستانی غربی زمستان ها تا ۹- درجه در زمستان و ۱۲ درجه سانتیگراد در تابستان می‌رسد.
پایین‌ترین دمای مطلق در اردوباد به میزان ۳۳- درجه سانتیگراد و بالاترین دمای مطلق در جلفا به میزان ۴۶ درجه سانتیگراد ثبت شده است. به طور کلی شمال و شرق کشور دارای آب و هوای نسبتا خشک و کوهستانی است، در حالی که منطقه جنوب شرقی آب و هوای مرطوب و ملایم تری دارد. مناطق غربی و شمالی و جنوبی شامل قره باغ و شمال شرقی جمهوری خودمختار نخجوان، دامنه کوه های قفقاز و ناحیه لنکران-آستارا و کوه های تالش بسیار مرطوب هستند. بیشترین میزان بارش سالانه در لنکران و به میزان ۱۶۰۰ تا ۱۸۰۰ میلیمتر و کمترین میزان بارش سالانه به میزان ۲۰۰ تا ۳۵۰ میلیمتر در آبشوران روی می‌دهد. مناطق مرکزی شامل جلگه‌های وسیع مستعد کشاورزی است که توسط رود کورا و ارس آب رسانی می‌شوند.

جغرافیای آذربایجان (Azerbaijan Geography)

جمهوری آذربایجان در جنوب رشته کوه‌های قفقاز و شمال رودخانه ارس و در کنار دریای خزر واقع شده است. سه رشته کوه قفقاز بزرگ در شمال، قفقاز کوچک در غرب و کوه‌های تالش در جنوب، این کشور را احاطه کرده اند. این کوه ها ۴۰ درصد از مساحت جمهوری آدربایجان را در برگرفته اند و قله کوه بازاردوزو با ارتفاع ۴۴۶۶ متر بلندترین نقطه آن است. نواحی میانی شامل جلگه‌های آران مرکزی، مغان و میل و سواحل دریای خزر، کم ارتفاع و پست بوده و ارتفاع در پست‌ترین قسمت ۲۸ متر پایین‌تر از سطح دریاهای آزاد است.
جمهوری آذربایجان یک کشور محاط در خشکی است. این کشور در پیرامون دریای خزر، که یک دریای بسته است، واقع شده و طول خط ساحلی آن ۸۰۰ کیلومتر است. تنوع زیستی و گیاهی آذربایجان به دلیل تنوع آب و هوا بسیار زیاد است، به گونه‌ای که بیش از ۴۵۰۰ گونه گیاه در کوهستان های آذربایجان دیده می‌شود.

پول و اقتصاد آذربایجان (Azerbaijan Economy)

جمهوری آذربایجان در مقایسه با جمهوری های تازه استقلال یافته اطراف خود، در اثر بهره برداری از منابع نفتی که در سال ۲۰۰۸ برابر ۷ میلیارد بشکه بوده است (حدود یک درصد از ذخایر اثبات شده جهان)، در حال حاضر در منطقه، یک صادر کننده محصولات گازی محسوب می شود. سرمایه گذاری پس از استقلال توسعه بیشتری پیدا کرده است. با وجود این بعد از استقلال این کشور، تورم فزاینده ناشی از آثار جنگ قره‌باغ همراه با سیاست‌های آزادسازی قیمت‌ها و خصوصی سازی اقتصاد موجب شد که مردم جمهوری آذربایجان تحت فشارهای شدید اقتصادی قرار گیرند و قدرت خرید آن ها به سرعت کاهش یابد، ولی از سال ۱۹۹۶ میلادی، افزایش درآمدهای حاصل از قراردادهای نفتی بین‌المللی، روند رو به رشد سرمایه گذاری خارجی، اعتبارات صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی و مساعدت کشورهای اروپایی موجب شد تا اقتصاد نابسامان این کشور کمی رو به بهبود گذارد.
جمهوری آذربایجان برای ثبات بخشیدن به اوضاع اقتصادی با کمک صندوق بین‌المللی پول دو برنامه اقتصادی را به اجرا در آورده و توانسته است میزان تورم را کاهش دهد. میزان تورم در این کشور از ۴۱۱ درصد در سال ۱۹۹۵ میلادی به ۲۰ درصد در سال ۱۹۹۶ میلادی و ۷/۳ درصد در سال ۱۹۹۷ و صفر درصد در سال ۱۹۹۸ میلادی و ۵- درصد در نیمه نخست سال ۲۰۰۰ میلادی کاهش یافته است. در سال ۲۰۰۸ میلادی، جمهوری آذربایجان بنا به گزارش بانک جهانی، برترین کشور از نظر اجرای برنامه‌های اصلاحات اقتصادی بوده است و در رتبه نخست اصلاحات اقتصادی جهان قرار گرفت.

فرهنگ مردم آذربایجان (Azerbaijan Culture)

فرهنگ مردم جمهوری آذربایجان بنا به موقعیت جغرافیایی و میراث تاریخی متأثر از فرهنگ های مختلف منطقه قفقاز و خاورمیانه از جمله فرهنگ های ایرانی، ترکی، روسی و اسلامی است. در سال ۲۰۰۹ باکو از طرف سازمان یونسکو به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام معرفی شد. امروزه فرهنگ غربی با شدت بسیار رایج می‌گردد. به جز اکثریت آذربایجانی اقوام متفاوتی همچون ارمنی‌ها، کردها و تالشی‌ها در جنوب و شرق و لزگی‌ها و یهودی ها و تات‌ها در شمال به رنگارنگی زبان ها و فرهنگ رایج افزوده‌اند. نرخ باسوادی در این کشور ۹۸% ذکر شده است. برگزاری جشن نوروز و موسیقی مقام، نشانه‌های نزدیکی و تأثیر ماندگار و تاریخی از فرهنگ ایرانی هستند. از لحاظ ادبیات نیز شعرایی مانند خاقانی شروانی و نظامی گنجوی از خاک جمهوری آذربایجان فعلی بر خواسته‌اند و تأثیرهای اساسی در ادبیات فارسی داشته‌اند.

زبان مردم آذربایجان (Azerbaijan Language)

زبان رسمی کشور آذربایجان، ترکی آذربایجانی می‌باشد. در کنار زبان ترکی آذربایجانی، زبان‌های روسی، ارمنی، کردی، تالشی، تاتی، عبری و لزگی نیز صحبت می‌شود. ترکی آذربایجانی از نظر تقسیمات زبانی، جزئی از ترکی غربی و یا ترکی اوغوز می باشد. ترکی آذربایجانی، ترکی ترکیه و ترکی ترکمنی در گروه ترکی غربی و یا ترکی اوغوز قرار می گیرند.

مذهب مردم آذربایجان (Azerbaijan Religion)

۹۳٫۴٪ از مردم این کشور، مسلمان (۶۵ تا ۷۵ درصد شیعه)، ٪۲٫۵ ارتدوکس روس و ۲٫۳٪ ارمنی می‌باشند. البته درصد اعتقاد به ادیان در این کشور صوری است، چرا که عده بسیار کمی از مردم عبادت کرده و واقعا به دین خود وابستگی دارند.
جمهوری آذربایجان به همراه ایران، عراق و بحرین چهار کشوری هستند که در آن شیعیان اکثریت جمعیت را تشکیل می‌دهند. پس از استقلال از شوروی تعصب اسلامی در این کشور رشد داشته است.

غذای مردم آذربایجان (Azerbaijan Food)

کلم، برگ انگور، بادمجان پیچیده شده بر گوشت، کباب، برنج با مرغ و چیزهای دیگر مانند کوفته برخی از غذاهای مخصوص آذربایجان است. نان غذای اصلی مردم آذربایجان و مورد احترام آنان است.
یک نوشیدنی محلی دوغ ayran است که با شیر ترش درست می شود. نوشیدنی دیگر محلی شربت ساخته شده از گلبرگ زعفران است.

مسافت و اختلاف زمانی آذربایجان (Distance & Local Time)

فاصله و اختلاف زمانی تهران و باکو (ایران و آذربایجان)

مسافت تهران تا باکو ۵۵۲٫۶ کیلومتر است.
طول پرواز از تهران تا باکو حدود ۱ ساعت می باشد.
باکو نیم ساعت از تهران جلوتر است، یعنی ساعت ۱۲ در تهران معادل ساعت ۱۲:۳۰ در باکو است.

جشن ها و تعطیلات رسمی آذربایجان (Azerbaijan Celebrations)

آئین باستانی نوروز در جمهوری آذربایجان

مردم جمهوری آذربایجان بر اساس یک رسم تاریخی با پوشیدن لباس های نو برای عرض تبریک سال جدید به دیدار بزرگترهای فامیل می روند و این دید و بازدیدهای عیدانه به مدت ۱۰ روز در این کشور ادامه پیدا می کند.
بسیاری از خانواده های جمهوری آذربایجان در شب سال نو با پخت غذاهای سنتی، خود را برای برگزاری جشن عید نوروز آماده می کنند و با آغاز نخستین روز بهار، دید و بازدید خانواده ها از یکدیگر آغاز می شود. پیش از آغاز جشن نوروز در جمهوری آذربایجان خانواده هایی که برای پسران خود، دختری را عقد کرده اند هدیه می برنند و متقابلا خانواده دختر نیز برای تازه دامادها هدایایی را به مناسبت سال نو و عید نوروز می فرستند.
برگزاری آیین های عید نوروز در جمهوری آذربایجان از آداب، رسوم، سنت و از تاریخ گذشتگان الهام گرفته شده و در بسیاری از رسوم با فرهنگ و هنر ایرانی نقاط مشترک زیادی دارد. با آن که بیش از ۶۰ سال است مردم جمهوری آذربایجان، عید کریسمس را به عنوان مبنای سال میلادی جشن می‌گیرند، اما نسبت به عید نوروز و آیین های مذهبی آن دیدگاه ویژه‌ای دارند چون آن را جزو رسم آبا و اجدادی خود می دانند.
عید نوروز در زمان شوروی سابق به صورت رسمی از فرهنگ و سنن مردم جمهوری آذربایجان برچیده شده بود، اما پس از استقلال این کشور در سال ‎۱۹۹۱میلادی، جشن نوروز بار دیگر در میان خانواده های این کشور رایج شد.

تعطیلات

سال نو، اول و دوم ژانویه
روز زنان، ۸ مارس
روز استقلال، ۹ مه
روز جمهوری، ۲۸ مه
روز ملی نجات در آذربایجان، ۱۵ ژوئن
روز نیروهای نظامی جمهوری آذربایجان، ۲۶ ژوئن
روز حاکمیت دولت، ۱۸ اکتبر
روز قانون اساسی، ۱۲ نوامبر
روز همبستگی جهانی آذربایجانی ها، ۳۱ دسامبر