همه چیز درباره کویت – کویت

مختصری درباره شهر کویت

شهر کویت پایتخت کشور کوچک کویت در حاشیه خلیج فارس می‌باشد. شهر کویت در ۱۰۲۲ قمری توسط فردی به نام صباح بنیاد شد. صباح، نیای شیخ‌های کنونی کویت است. بازرگانی کویت در قدیم بیشتر به دست ایرانیان به ویژه مردم فارس و خوزستان انجام می‌شد. در آغاز رشد شهر، چند صد خانوار بهبهانی نیز از هر صنف در این بندر ساکن شدند.

دیدنی های شهر کویت

مسجد شیخ فاطمه

عماری مسجد هرمی شکل شیخ فاطمه کویت توجه بسیاری را به خود معطوف کرده است، چرا که سبک ساختمان نشان دهنده مؤلفه‌های زیبایی‌شناسی معماری و همچنین تلفیق سنت و مدرنیته است. مسجد شیخ فاطمه در حومه عبدالله السالم، حومه شهر کویت واقع شده است. این مسجد در ماه رمضان از هزاران نمازگزار استقبال می کند. شکل مناره های این مساجد با شکل سایر مناره ها متفاوت است، مناره ها به شکل شمع ساخته شده که میان معماری گنبد و مناره و سایر مؤلفه های آن نوعی تعادل برقرار کند. این بنا یکی از آثار معماری معاصر اسلامی و نشانه ای از هنر اسلامی است که نقطه عطفی در کویت به شمار می رود. چرا که از نظر اصالت ویژگی های مسجد را چون وجود مناره، گنبد، صحن اصلی اقامه نماز جماعت، استفاده از هنرهای اسلامی را حفظ کرده و در عین حال با شکل متفاوتی ارائه شده است.
چندین مسجد تاریخی در شهر کویت وجود دارد که درحال حاضر نیز مورد استفاده نمازگزاران هستند. قدیمی ترین آن ها مسجد الخلیفه مقابل وزارت امور خارجه است که در سال ۱۷۱۴ میلادی ساخته شده است. مساجد ابن خمس و الناصف و سؤود نیز که در منطقه مرکزی کویت واقع شده متعلق به قرن هجدهم است. مسجد ابن بهر و مسجد مطبا نیز در قرن نوزدهم ساخته شده اند. مسجد بزرگ کویت در نزدیکی موزه ملی و کاخ صیف واقع شده و خانم ها با پوشش خاصی باید وارد شوند.

برج های کویت

۳ برج کویت که توسط سوئدی ها طراحی شد و در سال ۱۳۵۷ به عنوان نماد کویت ساخته شد. در این برج ها می توانید از رستوران هایش استفاده کنید.

برج آزادی

یکی از بزرگترین برج های مخابراتی در جهان است، اما توریست ها اجازه داخل شدن به آن را ندارند. تنها در یک روز از سال در ماه فوریه توریست ها اجازه ورود دارند.

موزه ملی

این موزه تصاویر زیادی از وقایع جنگ در دید عموم قرار می دهد.

کاخ صیف

این کاخ در سال ۱۲۷۵ هجری شمسی بنا شد، با معماری اسلامی داخلی آن که بعد از جنگ عراق باقی مانده، اما شما اجازه ورود به آن را ندارید و تنها می توانید در نزدیکی آن راه بروید و آن را از دور نگاه کنید.

خانه سعدو

در نزدیکی موزه ملی واقع شده و حاوی تصاویری از فرهنگ و زندگی مردم کویت است.

بازار ماهی

بازاری که انواع ماهی در آن یافت می شود. حتما از آن دیدن کنید.

همه چیز درباره کویت

همه چیز درباره کویت

کویت، کشوری کوچک در منطقه خاورمیانه و در حاشیه خلیج فارس است. این کشور از شمال با عراق، از جنوب با عربستان سعودی و از شرق از طریق آب‌های خلیج فارس با ایران همسایه است. نخستین بار منابع نفتی در دهه ۳۰ میلادی در این کشور کشف شد. در سال ۱۹۹۱ عراق این کشور را اشغال کرد؛ چاه‌های نفت آن را آتش زد و به این ترتیب آغازگر جنگی شد که آمریکا نیز وارد آن شد. این جنگ سبب شد برای مدتی صادرات نفت از کویت متوقف شود. تنها طی یک روز از این جنگ پنج تا شش میلیون بشکه نفت در آتش سوخت.

اطلاعات کلی درباره کویت

پایتختکویت
بزرگترین شهرکویت
نوع حکومتامیرنشین
زبان رسمیعربی
مساحت۱۷,۸۲۰ کیلومتر مربع
جمعیت۳,۵۶۶,۴۳۷ تخمین ۲۰۱۰
واحد پولدینار کویت (KWD)
منطقه ی زمانیUTC+3
پیش شماره تلفن+۹۶۵
دامنه ی اینترنتی.kw

پرچم کشور کویت

پرچم کشور

زمان به وقت کویت

آب و هوای هم اکنون کویت

موقعیت جغرافیایی کویت در نقشه جهان

آب و هوای کویت (Kuwait Weather)

کویت تابستان هایی بسیار گرم دارد و شاهد دماهای بسیار بالایی است. زمستان نسبتا سرد بوده و تقریبا تمام ۱۰۰ میلی متر میزان بارندگی سالیانه طی فصل خنک تر زمستان می بارد. اختلاف بسیار زیاد درجه حرارت شب و روز در کویت مشهود است.

جغرافیای کویت (Kuwait Geography)

مساحت کشور کویت ۱۷،۸۱۸ کیلومتر مربع است و ۴۶۲ کیلومتر خط ساحلی دارد. بیشتر مساحت این کشور بیابانی، نسبتا مسطح و کم ارتفاع است. هیچ رودی که دائما‌ در جریان باشد در کویت وجود ندارد. بلندترین نقطه کویت در الشقایه و با ۲۸۹ متر ارتفاع است. منابع طبیعی کویت نفت، ماهی و میگو و گاز طبیعی است.

پول و اقتصاد کویت (Kuwait Economy)

ارزش پولی کویت جزو بالاترین ارزش های پولی دنیاست و از دلار، پوند و یورو نیز بالاتر است.
تولید ناخالص داخلی در این کشور ۱/۱۳۰ میلیارد دلار است. دو میلیون و ۹۳ هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند. ۸۰ درصد نیروی کار این کشور غیر کویتی هستند. نرخ بیکاری در کویت ۲/۲ درصد است. در سال ۲۰۰۷ نرخ تورم در آن پنج درصد بود. صنایع این کشور شامل نفت، محصولات پتروشیمی، سیمان، کشتی‌سازی و تعمیرات آن و تبدیل آب شور به آب آشامیدنی است.
محصولات صادراتی این کشور شامل نفت و محصولات فرآوری شده آن و کود است که به کشورهای ژاپن (۵/۱۹ درصد)، کره جنوبی (۴/۱۷ درصد)، تایوان (۴/۱۰ درصد)، سنگاپور (۹/۷ درصد)، آمریکا (۲/۸ درصد)، هلند (۶/۴ درصد) و چین (۶/۴ درصد) صادر می‌شود.
محصولات وارداتی آن شامل مواد غذایی، مصالح ساختمانی، وسایل نقلیه و البسه است که از کشورهای آمریکا (۹/۱۲ درصد)، ژاپن (۷/۸ درصد)، آلمان (۵/۷ درصد)، چین (۱/۷ درصد)، عربستان سعودی (۴/۶ درصد)، ایتالیا (۹/۵ درصد)، انگلیس (۷/۴ درصد)، هند (۴ درصد) و کره جنوبی (۴ درصد) وارد می‌شود.

فرهنگ مردم کویت (Kuwait Culture)

فضای آزاد فرهنگی کویت، این کشور را دروازه فرهنگی خلیج فارس قرار داده است. شاید در بین کشورهای عربی، بعد ازلبنان، کویت از آزادترین عرصه های فرهنگی برخوردار باشد. قدر مسلم آن است که وضعیت فرهنگی کویت نسبت به سایر کشورهای حوزه خلیج فارس، متمایز بوده و سطح مباحث و عرصه های فرهنگی در این کشور بالاتر و قوی تر از کشورهای عربی اطراف خود است. مطبوعات رونق دارد و نویسندگان با آزادی قابل توجهی به طرح افکار خود می پردازند.

برخی نکات در مورد کویت

خانم ها با دامن کوتاه یا با لباس های یقه باز نمی توانند در مکان های عمومی رفت و آمد کنند و همین طور آقایان با شلوارک.
اگر در ماه رمضان در اماکن عمومی چیزی بخورید ممکن است زندانی شوید یا حدود ۳۵۰۰۰۰ تومان جریمه شوید.
درباره امیر کویت، دموکراسی و آزادی صحبت نکنید.
از مردم، ساختمان های دولتی و از نزدیک مرز عراق عکس برداری نکنید.
لازم به ذکر است به هیچ وجه الکل مصرف نکنید، چون دردسرهای زیادی خواهید داشت.

زبان مردم کویت (Kuwait Language)

زبان رسمی در این کشور عربی است، اما انگلیسی نیز به صورت گسترده استفاده می‌شود. بسیاری نیز فارسی می دانند یا ایرانی هستند.

مذهب مردم کویت (Kuwait Religion)

۸۵٪ مردم کویت مسلمان (۷۰٪ سنی و ۳۰٪ شیعی) و ۱۵٪ از دیگر ادیان (مسیحی، هندو، پارسی) هستند.
شیعیان حدود ۳۰ درصد از جمعیت دو میلیونی کویت را تشکیل می دهند. شیعیان تقریبا در همه جای کویت پراکنده اند. در بسیاری مناطق، تفکیک آنان از اهل سنت دشوار است. تراکم شیعیان در مناطق منصوریه، دعیه، سالمیه، صلیاخات، دسمه، صباح السالم، بنیه القار و شرمه بیشتر است. حدود نیمی از جمعیت کویت، مهاجر و غیر کویتی و بدون تابعیت رسمی اند. نیمی از شیعیان نیز مهاجرند. نگاهی به تاریخ کویت نشان می دهد که بخش قابل توجهی از جمعیت اصیل کویت از کشورهای دیگر مهاجرت کرده و تا صد سال قبل جمعیت اصیل کویتی بسیار کم بوده است. عمده آن چه که امروزه شیعیان اصیل کویتی به شمار می روند، از عربستان (حساوی ها)، بحرین (بحارنه) و ایران (عجم ها) به آن جا رفته اند.

غذای مردم کویت (Kuwait Food)

غذاهای کویتی در طعم و مزه بسیار غنی هستند، که ترکیبی از انواع سنتی و روش های آشپزی مهاجران است.
تبیخ روش پخت و پز معروفی است که برای تهیه بسیاری از غذاهای کویتی استفاده می شود. در این روش، تمام غذا، پس از آن که در یک ظرف واحد قرار می گیرد، روی حرارت پخته می شود. این روش توسط خانوارها در کویت مورد استفاده قرار می گیرد. یکی دیگر از روش های پخت و پز کویتی، مراگ است که در آن تمام مواد تشکیل دهنده ی مهم، اول سرخ و آماده شده و سپس به غذای نهایی اضافه می شود و روی حرارت کم، پخته می شوند.

مسافت و اختلاف زمانی کویت (Distance & Local Time)

فاصله و اختلاف زمانی تهران و کویت (ایران و کویت)

مسافت تهران تا کویت ۷۶۰٫۸ کیلومتر است.
طول پرواز از تهران تا کویت حدود ۱ ساعت می باشد.
کویت نیم ساعت از تهران عقب تر است، یعنی ساعت ۱۲ در تهران معادل ساعت ۱۱:۳۰ در کویت است.

جشن ها و تعطیلات رسمی کویت (Kuwait Celebrations)

سال نو، اول ژانویه
روز ملی کویت، ۲۵ فوریه
روز آزادی، ۲۶ فوریه
روز استقلال، ۱۹ ژوئن

همه چیز درباره سئول – کره جنوبی

مختصری درباره سئول

سئول پایتخت و کلان شهر کشور کره جنوبی با جمعیت بیش از ۱۰ میلیون نفر، یکی از پرجمعیت‌ترین شهرهای جهان است. شهر سئول از ساختار زیربنایی بسیار پیشرفته‌ای برخوردار است و متروی آن که هر ساله بیش از ۲۰۰ میلیون مسافر را جابجا می‌کند، سومین شبکه بزرگ مترو در جهان است. بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ و مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ در این شهر برگزار شد.
سئول بیش از دو هزار سال است که از سکونتگاه‌های اصلی منطقه خود به شمار می‌آید و بنیاد آن به سال ۱۸ پیش از میلاد باز می‌گردد. باکجه یکی از سه پادشاهی اصلی کره، پایتخت خود را در جایی که هم‌اکنون جنوب خاوری سئول است قرار داد. این شهر پایتخت دودمان گوجوسان هم بوده است. پس از تشکیل کشور کره جنوبی در سال ۱۹۴۸، سئول به عنوان پایتخت این کشور برگزیده شد. واژه سئول در زبان کره‌ای خود به معنای پایتخت است.

دیدنی های سئول

خیابان تهران سئول

در سال ۱۳۵۱ و در پی سفر غلامرضا نیک‌پی شهردار تهران به کره جنوبی، سئول به عنوان خواهرشهر تهران برگزیده شد. نامگذاری خیابان تهران در سئول و خیابان سئول در تهران به همین مناسبت انجام شده است. خیابان تهران در سئول در منطقه گنگنم قرار دارد؛ مرکز تجمع ساختمان‌های بزرگ و دفاتر شرکت‌های عمده تجاری، بانک ها و شرکت‌های صنعتی مانند سامسونگ و ال‌جی است. خیابان تهران در سئول که یکی از بهترین، زیباترین و گران قیمت ترین خیابان های سئول است، از یک سو به مرکز شهر متصل است و از سوی دیگر به ورزشگاه المپیک کره.

آسمان خراش موجی شکل در سئول

این آسمان خراش ۱۳۰ متری به تازگی توسط شرکت هلندی ArchitectenConsort به اتمام رسیده است. نوع موجی که در طراحی این ساختمان به کار رفته باعث شده تا نمای ساختمان از هر طرف متفاوت باشد.

همه چیز درباره کره جنوبی

همه چیز درباره کره جنوبی

جمهوری کره جنوبی که به اختصار کره خوانده می‌شود یکی از کشورهای آسیای شرقی است که در نیمه جنوب شبه‌جزیره کره واقع شده است. تاریخ کره به دو هزار سال پیش از میلاد مسیح باز می‌گردد. این کشور در فاصله سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۴۵ تحت سلطه ژاپن بود. در سال ۱۹۴۸ بنیان جمهوری کره جنوبی نهاده شد. در ۲۵ ژوئن سال ۱۹۵۰ کره‌ی شمالی با هجوم به کره‌ی جنوبی، جنگ کره را آغاز نمود. سرانجام و پس از پیشرفت‌های زیاد از هر دو طرف، جنگ به بن بست رسید.

 

اطلاعات کلی درباره کره جنوبی

پایتختسئول
بزرگترین شهرسئول
نوع حکومتجمهوری
زبان رسمیکره ای
مساحت۱۰۰,۲۱۰ کیلومتر مربع
جمعیت۴۸,۸۷۵,۰۰۰ تخمین ۲۰۱۰
واحد پولوون (KRW)
منطقه ی زمانیUTC+9
پیش شماره تلفن+۸۲
دامنه ی اینترنتی.kr

پرچم کشور کره جنوبی

پرچم کشور

زمان به وقت کره جنوبی

آب و هوای کره جنوبی

موقعیت جغرافیایی کره جنوبی در نقشه جهان

 

آب و هوای کره جنوبی (South Korea Weather)

از نظر آب و هوایی، کره جنوبی چهار فصل متمایز دارد که از میان آن ها بهار و پاییز مطبوع ترین فصل ها هستند. کره جنوبی زمستان هایی سرد و تابستان هایی گرم و مرطوب دارد. ماه های جولای و آگوست گرم ترین (میانگین دما ۲۵ درجه سانتی گراد) و نیز مرطوب ترین ماه های سال هستند. زمستان ها سرد و میزان بارش برف در حد متوسط است. میانگین دما در زمستان صفر درجه سانتی گراد است. میانگین درجه حرارت در ژانویه (تقریبا دی ماه) برای سئول، پایتخت کشور، منفی ۲٫۵ درجه و در اوت (تقریبا مرداد ماه) ۲۹٫۵ درجه سانتی گراد گزارش شده است.

جغرافیای کره جنوبی (South Korea Geography)

کره جنوبی با ۹۸۴۸۴ کیلومتر مربع وسعت (صد و سومین کشور جهان)، در نیمکره ی شمالی، در شرق قاره آسیا و در همسایگی کشور کره شمالی (در شمال آن) واقع شده است. شبه جزیره کره در شمال با چین و شوروی، در غرب با دریای زرد، در جنوب با تنگه ی کره و در شرق با دریای ژاپن مرز مشترک دارد. جمهوری کره، نیمه جنوبی این شبه جزیره را اشغال کرده است و با منطقه ای غیر نظامی به پهنای ۴ کیلومتر از جمهوری مردمی دموکرات کره (کره ی شمالی) جدا می شود.
بر اساس آخرین تقسیمات کشوری، کره جنوبی از ۹ استان و دو شهر ویژه تشکیل گردیده که زیر نظر فرماندار انتصابی دولت مرکزی اداره می شود. مهم ترین شهر کره ی جنوبی، پایتخت این کشور یعنی شهر سئول (با جمعیت نه میلیون و ششصد هزار نفر در سال ۲۰۰۵) است. پرجمعیت‌ترین شهرهای کره جنوبی عبارت‌اند از پوسان (سه میلیون و هفتصد هزار نفر)، تائگو (۱۳۰۹۰۰۰)، اینچون (۷۹۷۰۰۰) و کوانگجو (۶۰۶۵۰۰ نفر).
کره ی جنوبی را می‌توان به ۴ منطقه کلی تقسیم نمود: منطقه ی شرقی که دارای رشته کوه های مرتفع و ساحل مسطح است، منطقه ی غربی با ساحل مسطح و وسیع که حوزه ی آبگیر رودخانه ها است و دارای تپه های دوار می‌باشد، منطقه ی جنوب غربی با کوه‌ها و دره‌ها و منطقه ی شمال شرقی که حوزه ی وسیع رودخانه ی Nok dong است.
کره جنوبی کشوری نیمه کوهستانی بوده و بیشتر مناطق آن قابل کشت نمی‌باشد. ارتفاعات آن عمدتا در نواحی مرکزی و شمال شرقی واقع شده‌اند (از جمله کوهای تیسماک). زمین‌های پست عمدتا در غرب و جنوب شرقی این کشور واقع شده‌اند و تقریبا ۳۰٪ کل مساحت کشور را تشکیل می‌دهند. در حدود دو سوم اراضی کره جنوبی را جنگل تشکیل می دهد. این جنگل ها در سرزمین اصلی و در بیش از ۳۰۰۰ جزیره کوچک و غیر مسکونی که در سواحل جنوبی و غربی کشور قرار دارند، گسترده شده اند.
استان Jeju تقریبا در ۱۰۰ کیلومتری جنوب ساحل کره قرار دارد و بزرگترین جزیره این کشور با ۸۴۵/۱ کیلومتر مربع مساحت است. Jeju همچنین مکان قرار گیری مرتفع‌ترین نقطه کره جنوبی Hallasa می‌باشد که دارای ارتفاع ۹۵۰/۱ متر از سطح دریا است. هالا–سا یک آتشفشان خاموش است. جزایر Liancourt Rocks و Vlleungdo شرقی‌ترین و Socotra Rock جنوبی‌ترین جزایر کره جنوبی می‌باشند.
مهم‌ترین رودهای کره جنوبی عبارت‌اند از سومجینوکوم هان پوکهان و ناکتونگ. بنادر مهم کره جنوبی عبارت‌اند از پوسان در ساحل دریای ژاپن و اینچون در ساحل دریای زرد. کره جنوبی دارای ۲۰ پارک ملی و چندین مکان طبیعی ملی مانند Boseon و همچنین پارک اکولوژیکی خلیج Sun cjeon در استان Jeohha جنوبی می‌باشد.

پول و اقتصاد کره جنوبی (South Korea Economy)

واحد پول کره جنوبی، وون کره جنوبی است. هر دلار آمریکا ۸/۱۳۰۱ وون کره جنوبی می باشد. اسکناس های رایج در کشور ۱۰۰۰، ۵۰۰۰ و ۱۰۰۰۰ وونی و سکه های رایج آن ۱، ۵، ۱۰، ۵۰، ۵۰۰، ۱۰۰ وونی است.
کره جنوبی دومین رشد سریع اقتصادی دنیا در ۴ دهه اخیر را دارا می‌باشد. این پیشرفت قابل توجه که کره جنوبی را در کمتر از نیم قرن، بدل به کشوری پیشرفته و ثروتمند نمود، اغلب معجزه رودخانه هان نامیده می‌شود و در مجامع بین‌المللی صفت ببر آسیا را برای این کشور به ارمغان آورده است. امروزه اقتصاد موفق کره جنوبی الگویی برای بسیاری از کشورهای در حال توسعه است.
کره جنوبی اکنون دارای اقتصاد توسعه یافته چندین هزار میلیارد دلاری است و یکی از اعضای OECD می‌باشد و توسط بانک جهانی جز اقتصادهای با درآمد بالا و از دیدگاه IMF و CIA به عنوان یکی اقتصادهای پیشرفته طبقه بندی شده است و در همین راستا سئول، پایتخت این کشور یکی از ده شهر برجسته اقتصادی و مالی جهان است.
کره جنوبی علی رغم کمبود منابع طبیعی و دارا بودن کمترین مساحت در میان کشورهای گروه G ۲۰ به عنوان یکی از اقتصادهای نیرومند دنیا تلقی می‌شود. اقتصاد کره جنوبی، چهارمین اقتصاد بزرگ آسیا و سیزدهمین در دنیاست. همانند آلمان غربی و ژاپن، صنعتی سازی سریع از دهه ۱۹۶۰ کره جنوبی را به یکی از بزرگترین کشورهای صادرکننده در جهان تبدیل نمود. این کشور هفتمین شریک بزرگ تجاری آمریکاست. کره جنوبی دومین میزان ذخایر ارزی را در میان کشورهای توسعه یافته و همچنین ششمین ذخایر ارزهای خارجی را در جهان داراست.
با وجود دارا بودن وضعیت توسعه یافته، کره جنوبی حرکت خود را به سوی رشد اقتصادی سریع همراه با بالاترین میزان تولید ناخالص ملی، صادرات و تولیدات صنعتی در جهان توسعه یافته را ادامه می‌دهد. در اکتبر سال ۲۰۰۸، IMF پیش بینی کرد که اقتصاد کره جنوبی در سال ۲۰۰۹ از کانادا و در سال ۲۰۱۱ از اسپانیا پیشی خواهد گرفت و سرانه تولید ناخالص این کشور در سال ۲۰۰۹ از نیوزلند، در سال ۲۰۱۲ از ایتالیا و در سال ۲۰۱۳ از اسپانیا بیشتر خواهد شد.
اقتصاد کره جنوبی یک اقتصاد صنعتی شده متکی به تکنولوژی برتر است. صنایع مهم آن عبارتند از الکترونیک، فن آوری اطلاعات و ارتباطات، فولاد، کشتی سازی و شیمیایی. تعدادی از بزرگترین کمپانی های کره همانند هیوندای، ال جی وسامسونگ جزو تراست های بین المللی محسوب می گردند.
با توجه به درآمد سالانه بالا، پایداری رشد اقتصادی و وجود مکانیزم بازار مطمئن برای موازنه میان عرضه و تقاضا، کشور کره جنوبی بازار مطلوبی برای فروشندگان و تولید کنندگان در افق میان مدت و بلند مدت خواهد بود.
استانداردهای زندگی مردم کره طی سال های اخیر بهبود یافته است. با افزایش سطح درآمدها و ورود طبقه متوسط به جامعه، تقاضا برای محصولات داخلی و خارجی در کشور کره در حال افزایش است. آداب و سنن و شیوه زندگی مردم به سرعت در حال غربی شدن است. این وضعیت به ویژه در نسل های جدید و رفتار های مصرفی آن ها به وضوح مشاهده می شود. طی سال های اخیر تجارت سنتی و فروشگاه های محلی به سرعت جای خود را به فروشگاه های معتبر خارجی داده اند

فرهنگ مردم کره جنوبی (South Korea Culture)

از سال ۱۹۴۵ که دو کره از یکدیگر جدا شدند، تغییرات فرهنگی بسیاری را تجربه کرده اند، اما فرهنگی مشترک داشته اند. از نظر تاریخی، کره جزوی از همسایه بزرگترش چین بوده است. کره هیچ وقت نتوانسته از این حیث جدا از چین باشد. در برنامه‌های فرهنگی و آموزشی، وزیر فرهنگ کره افراد را هم به هنر سنتی و هم به هنر مدرن تشویق می کند. سفالگری کره نظیر جوسون، بیکجا، بونچونگ و گوریو در عالم زبان زد است. معماری آنان با توجه به این که کره در تاریخش ویرانی و سازندگی زیادی را تجربه کرده است، آمیزه ی زیبایی از ترکیب طبیعت با معماری به وجود آمده است. کمال هنرشان را می توان در ۹ اثر به ثبت رسیده در یونسکو مشاهده کرد.
اکثریت نژادی این کشور را کره ای ها تشکیل می‌دهند. تنها گروه غیر همگن ساکن در کره، اقلیت ۲۰۰۰۰ نفری چینی می باشد. به دلیل همگنی نژادی مردم بومی، مردم این کشور وارث فرهنگ، آداب و رسوم غنی می باشند. ساکنان این کشور به فرهنگ و سنت های خود شدیدا پایبند هستند. این سنت ها زندگی روزمره آن ها را تحت الشعاع خود قرار می دهد. این افراد در هر شرایط و موقعیتی باز هم پایبندی خود را به فرهنگشان ابراز می دارند.

برخی نکات در مورد آداب و رسوم و فرهنگ مردم کره

مردم کره یکی از با اخلاق ترین و از نظر زبانی همگن ترین مردم جهان هستند.
سالمندان از ارزش و احترام خاصی در میان مردم برخوردارند.
خانواده مهم ترین بخش زندگی مردم کره است. به این دلیل، رفاه خانواده دارای ارزش ویژه ای است.
بر اساس سنت های دیرین، پدر سرپرست خانواده و مسئول هدایت اعضای خانواده می باشد.
مردم کره معمولا روی زمین می نشینند، غذا میل می کنند و می خوابند. از این رو آن ها انتظار دارند که کفش خود را قبل از ورود به منزل آن ها از پا در بیاورید.
در زمان سفر یا برنامه گروهی هزینه ها بین افراد تقسیم می شود. نحوه تقسیم بندی هزینه ها توسط مسن ترین فرد گروه کنترل می شود.
ارائه انعام به افراد، جز آداب کره ای ها نیست، از این رو پرداخت آن الزامی نیست، مگر این که فرد اصرار در کمک داشته باشد.
ازدواج کردن همانند ایران همراه با آیین های خاصی می باشد و کسب اجازه والدین هر دو طرف برای این امر ضروری است.
کار سنگین و مطالعه جدی امری عادی در زندگی روزمره مردم کره است.
در زمان صرف شام در محیط خارج از منزل، مسن ترین فرد هزینه را پرداخت می کند. از این رو نباید افراد جوان در خصوص پرداخت هزینه اصرار نمایند.
کره ای ها احترام زیادی برای معلمان و افراد تحصیل کرده قائل هستند و برای ورود به دانشگاه ها نیز رقابت شدیدی وجود دارد.
افراد توسط عنوان یا عنوان و نام خانوادگی آن ها مورد خطاب قرار می گیرند.
در زمان معرفی، کره ای ها تعظیم کوتاهی به یکدیگر می کنند و در بعضی موارد به یکدیگر دست می دهند.
در زمان دیدار و آشنایی با خارجی ها، کره ای ها با آن ها دست می دهند.
در اولین دیدار، دست دادن با دیگران امری عادی است. در نسل های جدید مردم کره، جوانان از هر دو دست برای سلام کردن استفاده می کنند.
دیدار ها باید از قبل برنامه ریزی شده باشد. بهترین زمان ها برای دیدارها، ساعت ۱۰ صبح تا ۱۲ و ۲ تا ۴ عصر می باشد.
کلیه مردم خود را متعهد به حفظ سنت های دیرین می دانند. در این زمینه آن ها با تمامی توان خود تلاش می نمایند.
خانواده اساس ساختار اجتماعی بوده و موجب پایداری زندگی مردم است. از این رو تعداد اعضای خانواده ها در حال افزایش می باشند.
افراد مجرد تحت حمایت کامل خانواده ها می باشند.
افراد مسن در جامعه کره جنوبی از ارزش و جایگاه ویژه ای برخوردارند و احترام به آن ها در تمامی شرایط الزامی است.
مردم کره جنوبی فردی را به جمع خود می پذیرند که توسط شخص دیگری معرفی شده باشد.
روابط در چارچوب دیدار های غیر رسمی گسترش می یابد.
مردم کره جنوبی جهت رفتارهای برنامه ریزی شده به مواردی خاص پایبند می باشند. اگر به مهمانی شام دعوت شدید، با سایر مهمانان همراه باشید و در محل مهمانی حاضر شوید.
اگر به مهمانی یا اجتماعی بزرگ دعوت شدید، می توانید بدون اخطار قبلی با تاخیر زمانی نیم ساعت به محل ملاقات وارد شوید.
روز بعد از ملاقات، حتما پیام تشکر و قدردانی را برای میزبان ارسال نمایید.
با توجه به وجود سنت ها و باورهای مردم کره جنوبی، پایبندی به برنامه های تعیین شده و اجرای آن ها بسیار مهم است. بر اساس این دیدگاه تخطی از تعهدات موجب بدنامی فرد یا موسسه خواهد شد.
اماکن عمومی متعددی در کره جنوبی فضاهای مناسب جهت برگزاری ملاقات های تجاری را در اختیار تجار قرار می دهند.
بر اساس بررسی های انجام شده، اکثریت دولتمردان کره جنوبی علاقه دارند تا طی سال بیش از یک سفر تفریحی داشته باشند. این امر در شرایطی بیان می شود که ساکنان کره جنوبی از اوقات فراغت جهت حضور در مهمانی های خانوادگی،مطالعه، خرید و … استفاده می نمایند. آن ها تلاش دارند تا از اوقات فراغت خود به بهترین شکل ممکن بهره برداری نمایند.

زبان مردم کره جنوبی (South Korea Language)

زبان رایج کشور کره جنوبی، کره ای است و اکثریت مردم به زبان کره ای صحبت می کنند. زبان انگلیسی نیز در محیط های تحصیلی و دانشگاهی و در سطح وسیعی در مدارس مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین زبان ژاپنی نیز در این کشور رایج است.
زبان کره‌ای زبان رسمی دو کشور کره شمالی و کره جنوبی است. کره‌ای همچنین یکی از دو زبان رسمی در منطقه خودمختار کره‌ای یانبین در کشور چین است. در حدود ۸۰ میلیون گویشور زبان کره‌ای همراه با گروه بزرگی در استرالیا، برزیل، کانادا، چین، ژاپن، ایالات متحده، جمهوری های شوروی سابق و اخیرا فیلیپین وجود دارند.
در مورد طبقه‌بندی زبان کره‌ای در گروه‌های زبانی، اختلاف نظر وجود دارد. برخی از زبان‌شناسان آن را در خانواده زبان‌هایآلتایی قرار می‌دهند و برخی دیگر آن را زبانی تک‌خانواده به شمار می‌آورند. کره‌ای از لحاظ ساخت واژه (صرف)، یک زبان پیوندی و از لحاظ ترکیب جمله (نحو) جزو گونه زبانی نهاد مفعول فعل است. زبان کره‌ای همانند زبان‌های ژاپنی و ویتنامی، از زبان چینی تاثیر گرفته است.
واژه‌های اصیل کره‌ای در حدود ۳۵٪ واژگان این زبان را تشکیل می‌دهند، در حالی که در حدود ۶۰٪ واژگان زبان کره‌ای را واژه‌های چینی-کره‌ای (واژگان چینی یا واژگانی که ریشه چینی دارند) به خود اختصاص داده‌اند. ۵٪ باقیمانده، شامل وام واژه‌های دیگر زبان هاست که ۹۰٪ آن ها از زبان انگلیسی وارد شده‌اند.
تا حدود سال ۱۴۴۳میلادی زبان کره‌ای با سیستم نگارش چینی که آن را در کره‌ای هانجا معادل هنزی یا خنزی در چینی و کانجی در ژاپنی می نامند، نوشته می‌شد. اما از آن سال سیستم نگارشی جدیدی به نام هانگول که مبتنی بر یک سیستم الفبائی است، به وسیله شاه سه جونگ اختراع شد و اکنون این زبان با این نوع الفبا نوشته می‌شود. البته هنوز هم از علائم چینی یا همان هانجاها به صورت تشریفاتی یا در جهت اهداف تحقیقاتی (تاریخی و ادبیات) استفاده می‌شود. اهمیت و شاید حتی بشود گفت قداست این خط (هانگول) در بین مردم کره به حدی است که در هر دو کره، روزی که خطهانگول اختراع شد، به نام روز هانگول (در کره جنوبی در روز ۹ اکتبر و در کره شمالی در روز ۱۵ ژانویه) تعطیل رسمی است و به این منظور جشنواره‌های متعددی به خصوص در کره جنوبی برگزار می‌شود.

مذهب مردم کره جنوبی (South Korea Religion)

درصد وسیعی از مردم کره جنوبی مدعی اند که پیرو هیچ دینی نیستند، ولی مابقی مردم آن اکثرا پیرو آئین‌های بودائی، کنفوسیوسی، چوندوگیو و مسیحی پروتستان و کاتولیک هستند. با وجود دامنه نسبتا گسترده ای از اعتقادات مذهبی مردم، به کلیه اعتقادات مذهبی احترام گذاشته شده و مردم معمولا در مراسم مذهبی شرکت می نمایند.

غذای مردم کره جنوبی (South Korea Food)

نوع تغذیه ی کره ای ها بیشتر گیاهی است. از غذاهای تند لذت می برند و بیشتر از ادویه جات تند مثل فلفل استفاده می کنند. غذای اصلی آن ها برنج است که در هر سه وعده، البته به مقدار کم می خورند. مثل هموطنان شمالی ما، صبح ها برنج به صورت شفته می خورند و اگر برنج نخورند، همیشه گرسنه هستند. علاقه به برنج ریشه در فقر سال های جنگ جهانی دارد.
در سفره ی کره ای ها کیم چی جایگاه ویژه ای دارد و یکی از پایه های غذایی آن ها است. به قول خودشان، این غذا برای آن ها خیلی مقدس است، مثل نان برای ما ایرانیان. به همین جهت چگونه درست کردن کیم چی خیلی مهم است، چون کسی که کیم چی خوشمزه درست کند، از آشپزیش تعریف می شود. کیم چی طعمی تند مزه دارد، بوی سیر می دهد، اما دارای ویتامین های آ، ب، ث می باشد.
بیشترین گوشتی که کره ای ها مصرف می کنند، گوشت خوک است که البته ارزان هم هست. بعد از آن گوشت مرغ و گوشت گاو از نظر قیمت و مقدار مصرف در رده های بعدی هستند. کره ای ها گوشت گوسفند نمی خورند، چون به ندرت پیدا شده و خیلی گران نیز هست.
کره ای ها بهترین غذای ایرانی را شیشلیک می دانند، چون گوشت گوسفند در کره خیلی کم است. خاطره خوردن آن یکی از برنامه های مسافرتشان به ایران است.
در ضمن کره ای ها گوشت سگ هم مصرف می کنند. آن ها می گویند این گوشت حرام به فعال سازی هورمون های جنسی کمک می کند و بیشتر کسانی که به دنبال این چنین مسائلی هستند، آن را مصرف می کنند!
بیشتر غذاهای کره ای به صورت خام یا نیم پز مصرف می شود. کره ای ها انواع موجودات دریایی مانند خرچنگ، کوسه، نهنگ، اختاپوس، ماهی مرکب، صدف، انواع ماهی و میگو و حتی یک نوع کرم خاص را می خورند. جلبک های دریایی بعد از یکسری عمل آوری های خاص، همراه غذا خورده می شوند. چای سیاه ندارند و به جای آن چای سبز و قهوه و یکسری نوشیدنی های دیگر می خورند.
در سفر به کره احتمالا به خیلی از غذاهایشان عادت می کنید و حتی ممکن است برایتان خوشمزه شود. در ضمن رستوران ها و فروشگاه های ترکی و پاکستانی هم در بعضی از شهر ها وجود دارد که هم گوشت حلال و هم مواد غذایی شبیهایران دارند.

مسافت و اختلاف زمانی کره جنوبی (Distance & Local Time)

فاصله و اختلاف زمانی تهران و سئول (ایران و کره جنوبی)

مسافت تهران تا سئول ۶۵۸۶٫۵ کیلومتر است.
طول پرواز از تهران تا سئول حدود ۸٫۵ ساعت می باشد.
سئول ۴٫۵ ساعت از تهران جلوتر است، یعنی ساعت ۱۲ در تهران معادل ساعت ۴:۳۰ در سئول است.

جشن ها و تعطیلات رسمی کره جنوبی (South Korea Celebrations)

روز ها و مناسبت های مهم در کشور کره به دو گروه سیاسی – ملی و مناسبت های مذهبی تقسیم می شوند.

تعطیلات سیاسی و ملی کره جنوبی

روز استقلال (۱۵ آگوست)
روز اعلام موجودیت جمهوری کره (۱۷ جولای)
روز تحویل سال نو (۱ ژانویه)
سال نو تقویم کره
روز یادبود (۶ ژوئن)
جشنواره نیمه پاییز (۱۵ ماه هشتم کره ای)
روز ارتش (۱ اکتبر)
روز کریسمس (۲۵ دسامبر)
روز کودک (۵ می)
روز قانون اساسی (۱۷ ژوئیه)

مناسبت های مذهبی کره جنوبی

در کشور کره جنوبی پیروان ادیان مسیحیت، بودا و کنفسیوس زندگی می کنند. از این رو در این کشور مناسبت های مذهبی مذاهب فوق، وجود دارند. از جمله مناسبت های مذهبی عبارتند از:
روز به صلیب کشیده شدن مسیح (۹ اکتبر)
تولد بودا (روز ۸ ماه چهارم کره ای)

همه چیز درباره مسقط – عمان

مختصری درباره مسقط

شهرستان مسقط پایتخت کشور پادشاهی عمان و یکی از شهرستان های استان مسقط این کشور است. جمعیت آن در حدود ۶۳۱۰۳۱ هزار نفر می‌باشد. شهرستان مسقط قبل از سال ۹۰۰ تأسیس شده است.
پیشه مردم مسقط تجارت، صناعت، نجاری و ماهی گیری است. پیشه‌هایی مانند طلاسازی، نقره سازی و صنایع دستی مسقط مشهور است. همچنین ساخت حلوای عمانی (مسقطی) در این منطقه زیاد رایج است. صید ماهی نیز در طول ساحل مسقط به چشم می‌خورد و تمام مردم ساحل نشین ماهی گیری پیشه گرفته‌اند.
حکومت عمان یک روستای مدرن برای ماهی گیران در ساحل مسقط بنا نهاده است، این روستا سداب نام دارد. خانه‌های این روستا به طور رایگان از طرف حکومت به صیادان اهدا شده است.

دیدنی های مسقط

در این شهرستان جاهای تاریخی و اماکن گردشگری گوناگونی وجود دارد که بارزترین آن ها از این قرارند:

قلعه میرانی

قلعه میرانی و قلعه جلالی دو قلعه از مشهورترین قلعه‌های کشور پادشاهی عمان هستند، و از نقاط دیدنی سلطنت عمان به شمار می‌آیند. این قلعه در مدخل خلیج عمان و در استان مسقط واقع شده است. این قلعه قبل از این که پرتغالی‌ها به عمان برسند بنیانگذاری شده است. در سال ۱۵۸۸ میلادی پرتغالی ها قلعه را بازسازی نمودند و قسمت‌هایی به آن اضافه نمودند، مانند جای پرتاب توپ و توپخانه و انبار ذخیره و مهمات، و جایی برای عبادت و مقر استقرار فرمانده و نگهبان. اما در عهد الامام احمد بن سعید البوسعیدی مؤسس الدوله البوسعیدیه در قرن هجدهم و همچنین در عهد نوه‌اش السید سعید بن سلطان قلعه به شکلی که حالا دیده می‌شود، بازسازی شده است.

قلعه جلالی

قلعه جلالی دومین قلعه بعد از قلعه میرانی است، و یکی از مشهوترین قلعه‌های کشور پادشاهی عمان و از نقاط دیدنی سلطنت عمان است. این قلعه از سوی شمالی استان مسقط و بر فراز خلیج عمان واقع شده است. پرتغالی‌ها در سال ۱۵۸۷ میلادی بنای آن را اتمام نمودند. اما قلعه به شکلی که حالا دیده می‌شود، در عهد سعید بن سلطان بن احمد و در بدایه قرن نوزدهم ساخته شده است. اما در عهد سلطان قابوس بن سعید بازسازی شده است و موزه ملی گردیده است.

دیگر مکان ها

از دیگر مکان های دیدنی مسقط می توان بلده السیفه، دیوار مسقط، خانه‌های أثری، الخیران، باشگاه دریایی بندر روضه، باشگاه غواصی عمان، ساحل البستان، ساحل قنتب، ساحل الجصه، موزه عمان، موزه عمان و فرانسه، موزه خانه الزبیر و موزه اسکناس و سکه عمانی را نام برد.

همه چیز درباره عمان

همه چیز درباره عمان

پادشاهی عمان کشوری است که باستان‌شناسان قدمت آن را بیش از ۱۴ هزار سال تخمین می‌زنند. این کشور از شمال غرب با امارات متحده عربی، از غرب با عربستان سعودی و از جنوب غرب با یمن همسایه است. در سال ۱۵۰۷ میلادی پرتغال به عمان حمله و آن را اشغال کرد. این اشغال تا سال ۱۶۵۱ طول کشید. در این سال قبایل عمانی متحد شدند و با نبرد با پرتغالی‌ها توانستند استقلال خود را به دست آورند.

اطلاعات کلی درباره ی عمان

پایتختمسقط
بزرگترین شهرمسقط
نوع حکومتسلطنت مطلقه
زبان رسمیعربی
مساحت۳۰۹,۵۰۰ کیلومتر مربع
جمعیت۲,۸۴۵,۰۰۰ تخمین ۲۰۰۹
واحد پولریال (OMR)
منطقه ی زمانیUTC+4
پیش شماره تلفن+۹۶۸
دامنه ی اینترنتی.om

پرچم کشور عمان

پرچم کشور

زمان به وقت عمان

آب و هوای هم اکنون عمان

موقعیت جغرافیایی عمان در نقشه جهان

آب و هوای عمان (Oman Weather)

با توجه به موقعیت جغرافیایی عمان، هوای این سرزمین گرم و به ویژه در ساحل دریا، سوزان است. آب و هوا در مناطق شمالی و قسمت هایی ازجنوب، گرم و مرطوب و درسایر نقاط گرم و خشک بوده و در مجموع میزان بارندگی آن کم است. البته به خاطر وسعت سرزمین آن، نمی توان یک نوع آب و هوای بخصوصی را در آن جا مشخص نمود. مثلا در نواحی ساحلی ریزش باران بسیار کم ولی در ارتفاعات میزان بارندگی قابل ملاحظه است، به طوری که بعضی از اوقات در قلل کوه های مرتفع ظفار، برف هم دیده می شود.
همچنین میزان تغییرات درجه حرارت در فصل های سال، بین ۳ تا ۵۳ درجه سانتی گراد می باشد؛ به طوری که مناطق جنوبی (ظفار و سلاله) آب و هوای معتدل گرم دارند و میزان بارندگی در بهار و زمستان نسبتا زیاد است و در قسمت های مرکزی و شمالی، هوا بسیار گرم و سوزان بوده که اغلب نیز همراه با رطوبت است.

جغرافیای عمان (Oman Geography)

کشور پادشاهی عمان، دومین کشور بزرگ در شبه جزیره عربستان از نظر مساحت است. مساحت خاک عمان در حدود ۳۰۰ هزار کیلومتر مربع می‌باشد. بیشتر خاک های عمان کوهستانی است. در مناطق داخلی عمان نیز کوه های متعددی وجود دارد. بلندترین قله این رشته‌کوه‌های بزرگ که از این مناطق عبور می‌کند کوه حجر نامیده می‌شود.
محدوده کشور عمان از مغرب، امارات متحده عربی و عربستان سعودی، از جنوب کشور یمن، از شمال، تنگه هرمز و از سمت مشرق به دریای عمان محدود می‌شود. درازی ساحل عمان ۱۷۰۰ کیلومتر می‌باشد.
عمان از مناطق مناسب برای صخره‌نوردی است. بسیاری از صخره‌های سرزمین عمان در کف اقیانوس باستانی تتیس که میان ایران و عمان قرار داشت شکل گرفتند.

پول و اقتصاد عمان (Oman Economy)

تولید ناخالص داخلی عمان ۶۱٫۶۱ میلیارد دلار است. ۹۲۰ هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند. نرخ بیکاری در این کشور ۱۵ درصد است. در سال ۲۰۰۷ نرخ تورم در عمان ۵٫۵ درصد بود. عمان هم مانند دیگر همسایگان خود به منابعی ازنفت دسترسی دارد. این کشور روزانه حدود ۷۴۰ هزار بشکه نفت تولید می‌کند. این کشور منابعی از گاز هم دارد.
محصولات صادراتی آن شامل نفت، کالاهای ترانزیتی، ماهی، آهن‌آلات و منسوجات است که به کشورهای چین (۲۳٫۲ درصد)، کره جنوبی (۱۹٫۲ درصد)، ژاپن (۱۲٫۲ درصد)، تایلند (۸٫۹ درصد)، آفریقای جنوبی (۸٫۳ درصد)، امارات متحده عربی (۶٫۵ درصد) و تایوان (۴٫۲ درصد) صادر می‌شود.
محصولات وارداتی این کشور شامل ماشین‌آلات و تجهیزات حمل و نقل، کالاهای تولیدی کارخانه‌ای، مواد غذایی، احشام زنده و لغزاننده‌هاست که از کشورهای امارات متحده عربی (۱۹٫۷ درصد)، ژاپن (۱۸ درصد)، آمریکا (۷٫۵ درصد)، آلمان (۵٫۳ درصد) و هند (۴٫۲ درصد) وارد می‌شود.

فرهنگ مردم عمان (Oman Culture)

مردم عمان لباس ملی‌شان را به تن می‌کنند. زن‌ها پیراهن‌های بلند با تزئینات مختلف یا گاهی اوقات لباس های مخصوص قبایلشان را و مردان دشداشه‌های بلند سفید با نوعی عمامه که به دور سر می‌پیچند که با یک کلاه کوچک نوک تیز تکمیل می‌شود.
برخلاف بسیاری از کشورهای عربی، زنان در عمان بیشتر در اجتماع فعالیت می‌کنند و در مشاغل دولتی و تجاری پست‌هایی برابر با همکاران مردشان دارند. آن ها همچنین اجازه رانندگی دارند.
اگر به خانه یک عمانی دعوت شدید، هرگز با کفش وارد نشوید.
در این کشور مراقب باشید که پیش از عکس گرفتن از مردم و یا متعلقات آن ها اجازه بگیرید. هر چند که عمانی ها بسیار مردم مودبی هستند و اشتباهات میهمانانشان را به رویشان نمی‌آورند، اما بهتر است که بازدیدکنندگان کشورشان به قوانین آن ها احترام بگذرانند و تلاش کنند تخلفی صورت نگیرد.
خانم‌ها باید لباس‌های بلند و مناسب بپوشند و پوشیدن لباس‌های شنا و شلوارهای کوتاه مگر در کنار ساحل، برای مردان و زنان ممنوع است. همچنین مسافران از جمع آوری صدف، مرجان، تخم لاک‌پشت و خرچنگ در سواحل منع شده‌اند.
از صنایع‌دستی که می‌شود از این کشور خریداری کرد، می‌توان به زیورآلات طلا و نقره، خنجرهای معروف عمانی، پارچه‌های دست‌باف، فرش و سبد اشاره کرد.

زبان مردم عمان (Oman Language)

زبان رسمی کشور عمان عربی است. البته انگلیسی و فارسی نیز زبان رایجی در میان آنان است.

مذهب مردم عمان (Oman Religion)

۹۹ درصد مردم عمان مسلمان و بقیه اکثرا هندو هستند.

غذای مردم عمان (Oman Food)

پذیرایی با قهوه یکی از سنت‌های مهمان‌نوازانه عمانی‌هاست. در این کشور می‌توان انواع مختلفی از رستوران را یافت که با انواع غذاهای عربی، هندی، شرقی، اروپایی و آمریکایی از مراجعین خود پذیرایی می‌کنند. مردم این کشور عادت دارند غذایشان را با دست بخورند؛ بنابراین اگر خواستید با آنان غذا بخورید، از این که دست راست خویش را برای غذا خوردن آماده می‌کنند تعجب نکنید.

مسافت و اختلاف زمانی عمان (Distance & Local Time)

فاصله و اختلاف زمانی تهران و مسقط (ایران و عمان)

مسافت تهران تا مسقط ۱۵۰۷٫۵ کیلومتر است.
طول پرواز از تهران تا مسقط حدود ۲ ساعت می باشد.
مسقط نیم ساعت از تهران جلوتر است، یعنی ساعت ۱۲ در تهران معادل ساعت ۱۲:۳۰ در مسقط است.

جشن ها و تعطیلات رسمی عمان (Oman Celebrations)

۱۸ نوامبر، روز ملی عمان
۱۹ نوامبر، روز تولد سلطان قابوس

همه چیز درباره ریاض – عربستان

مختصری درباره  ریاض

ریاض، پایتخت کشور عربستان سعودی است. ریاض در نجد واقع شده است و یکی از آبادترین و پر رونق‌ترین شهرهای عربستان سعودی است. دانشگاه ملک سعود بزرگترین و قدیمی‌ترین دانشگاه که در کشور عربستان سعودی است، در شهر ریاض قرار دارد. از بارزترین نمادهای کشور عربستان برج المملکه و برج الفیصلیه در این شهر واقع می‌باشند.
این شهر بر ویرانه‌های شهر تاریخی حجر الیمامه ساخته شده است، تاریخ حجر الیمامه به دوران دو قبیله مشهور طسم و جدیس بر می‌گردد که دوران پیش از اسلام می‌زیسته اند، این دو قبیله در نهایت نابود شدند. آثار و بقایای کاخ‌های آنان تا صدر اسلام نیز باقی مانده بوده است، و قبیله بنی حنیفه در آن‌ها جا گرفته بوده‌اند.
ارتفاع ریاض از سطح دریا ۶۰۰ متر می‌باشد. شهر ریاض دقیقا در وسط شبه جزیره عربستان واقع شده است. شهر ریاض روی تپه ای پهناور که ارتفاع آن به حدود ۶۰۰ متر می‌رسد قرار دارد، و در جز شرقی فلات نجد واقع شده است. دره وادی حنیفه از وسط شهر می گذرد، این دره از سمت شمال شروع می‌شود و به سمت مغرب می‌رود، سپس به سمت مشرق منتهی می‌شود. طول مجرای دره حنیفه ۱۲۰ کیلومتر، و عمق آن مابین ۱۰ تا ۱۰۰ متر است، و عرض آن از ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ متر متغیر می‌باشد. از کوه‌های اطراف این دره عظیم، دره‌های کوچک و مسیلات آبی جریان دارد که مهم‌ترین آن ها وادی بطحاء نام دارد. قدیمی‌ترین پل شهر ریاض بر فراز این دره قرار دارد. طول وادی البطحاء ۲۵ کیلومتر است، و از شمال شهر رو به طرف جنوب جاری است. چون شهر ریاض در میان این دره‌ها واقع شده است، در موسم باران و بهار، سر سبز از گل های رنگارنگ می‌شود.

دیدنی های ریاض

برج المملکه

برج المملکه نام برجی پستمدرن در ریاض عربستان سعودی است. معماران این ساختمان شرکت آمریکایی الربی بکت هستند. این برج با ۳۱۱ متر ارتفاع، دومین برج بلند عربستان و مرکز دفاتر شرکه المملکه القابضه می‌باشد. گمان می‌رود بیش از ۱ میلیارد دلار آمریکا خرج ساخت این بنا شده باشد.

همه چیز درباره مدینه – مکه

مختصری درباره مدینه

یثرب، مدینه یا مدینهالنبی، نام شهری است در کشور پادشاهی عربستان سعودی واقع در شبه جزیره عربستان. این شهر در شمال ریاض و در میانه نجد قرار گرفته و آب و هوایی خشک و بیابانی با تابستان‌های داغ و زمستان‌های سرد دارد.
این شهر پس از هجرت پیامبر اسلام، به مدینهالنبی (شهر پیامبر) معروف شد، در اولین شب ربیع الاول سال ۱۴ بعثت، محمد (ص) به یثرب مهاجرت نمود و سرآغاز تاریخ مسلمانان (تاریخ هجری)، از همان سال می‌باشد.
یثرب از شهرهای باستانی است که در کتیبه‌های معینی از آن نام برده شده است. این شهر از جمله محل‌هایی بود که گروهی از نیروهای معینی در آن اقامت داشتند. پس از آن که روزگار دولت معینیان سپری گردید، سبائیان حکومت آن جا را در دست گرفتند. معروف است که حکومت‌های معین و سبا همواره در پی بسط سلطه و نفوذ خود در سرزمین‌های شمال عربستان بودند. همچنین در جغرافیای بطلمیوس دو بار از این شهر نام برده شده است، یک بار به نام ایاترپه و بار دیگر به نام ایاتریپا. استفان بیزانسی از این شهر به نام ایاتریپاپولیس یاد کرده است. این شهر در نزد راویان اخبار گذشته به نام اثرب و یثرب معروف است. برخی از راویان اخبار گمان برده‌اند که این شهر به دلیل انتساب به یثرب بن قانیه بن مهلائیل بن ارم بن عبیل بن عوص بن ارم بن سام بن نوح، بدین نام خوانده شده است و او نخستین کسی بود که هنگام پراکنده شدن خاندان نوح در این سرزمین فرود آمد.

دیدنی های مدینه

مسجد النبی

مسجد النبی یا حرم محمد بن عبدالله، همچنین مسجد نبوی یا مسجد پیغمبر، مسجد تاریخی مدینه است که در خاور شهر مدینه بنا شده است. این مسجد را پیامبر اسلام در سال نخست هجری و در نخستین روزهای ورود به مدینه به دست خود و به همراهی مهاجرین و انصار ساخت. آرامگاه پیامبر اسلام، که در منزل او واقع بود، پس از توسعه مسجد در آن قرار گرفت. این مسجد از معروف‌ترین مسجدهای مسلمانان و از مهم‌ترین زیارتگاه‌هایشان به شمار می‌آید.
پس از پایان بنای مسجد قبا، محمد و مهاجران مکی، در میان استقبال پر شور انصار و یثربیان، راهی مدینه شدند. همه قبایل مسلمان‌شده یثرب و پیرامونش، ضمن خوش‌آمدگویی به پیامبر، از او می‌خواستند تا در خانه و قبیله و منازلشان نشست کند، ولی ایشان ضمن اظهار مهر به لطف شیفتگان راه و رسمش، انتخاب محل سکونت را به قضای الهی سپرده بود.
پس از تغییر سوی قبله از بیت‌المقدس (شمال مسجد) به کعبه (جنوب مسجد)، پیامبر درب گشوده در دیوار جنوبی را مسدود کرد و درب دیگری گشود.
بنای مسجد همچنان ترکیب و شکل نخستش را تا سال ۷ نگه داشت و در این روزگار تغییری نکرد. در سال هفتم هجری پس از فتح دژهای خیبر به دست مسلمانان، سوی مدینه بازگشتند. ضرورت توسعه مسجد به خاطر افزایش روزانه جمعیت مسلمانان، در نظر پیغمبر و اصحابش آمد.

مسجد قُبا

مسجد قُبا نخستین مسجد جهان اسلام است که در بیرون شهر مدینه قرار دارد. نخستین سنگ های بنای این مسجد توسط محمد پس از مهاجرت او از مکه به مدینه گذاشته شد. قبا نام قریه‌ای در نزدیکی مدینه بوده است. مسجد در سال اول هجری، توسط پیامبر اسلام به پیشنهاد عمار یاسر و یا به تقاضای ساکنان محل در قبا بنا شد. آورده‌اند که پیامبر شخصا کار می‌کرد و خشت‌ها را حمل و تعبیه می‌کرد. پیامبر همچنین یک مرتبه در هفته در آن جا نماز می‌خواند.
این مسجد بارها بازسازی شده است. نخستین مرتبه در زمان عثمان و آخرین بار در سال ۱۴۰۵ هجری قمری. در آخرین بازسازی، رواق‌ها گسترش یافتند، چهار گلدسته به ارتفاع ۴۷ ساخته شد، شش گنبد بزرگ به قطر ۱۲ ساخته شد و در نهایت، مساحت شبستان به ۵۰۳۵ متر مربع افزایش یافت.

مسجد ذوالقبلتین

مسجد ذوالقبلتین، مسجدی است که در آن قبله مسلمانان در حین یکی از نماز ظهر از بیت المقدس به کعبه تغییر یافت. پیامبر اسلام دو رکعت از نماز ظهر را به سوی بیت‌المقدس و دو رکعت دیگر را به جانب کعبه گزارد. این امر در مسجد بنی‌سالم مدینه انجام شد، که بعدها به مسجد ذوالقبلتین یا دو قبله‌ای، مشهور گشت.
تغییر قبله از مسائل مهم کلامی و تاریخی اسلام است، محمد به مدت ۱۳ سال پس از بعثت در مکه و چند ماه (بین هفت تا هجده ماه) بعد از هجرت در مدینه، به سوی بیت المقدس نماز می‌خواند، ولی بعد از آن قبله تغییر یافت و مسلمانان مأمور شدند به سوی کعبه نماز بگزارند.
در این مدت مسلمانان مورد سرزنش یهود قرار داشتند، چرا که بیت‌المقدس در اصل قبله یهود بود، آن‌ها به مسلمانان می‌گفتند اینان از خود استقلال ندارند و به سوی قبله ما نماز می‌خوانند، و این دلیل آن است که ما برحقیم.
به علت وجود بت ها در کعبه مسلمانان در ابتدا وظیفه داشتند که به سوی بیت المقدس نماز بگزارند. و پس از رساندن این پیام به مخالفان خود در مکه برای بی پاسخ نماندن ایرادات یهودیان این بار موظف شدند نماز خواندن به جانب بیت المقدس (قبله یهودیان) را ترک کنند.

همه چیز درباره مکه – عربستان

مختصری درباره مکه

مکه، نام شهری است در کشور پادشاهی عربستان سعودی واقع در شبه جزیره عربستان. مکه یکی از شهرهای تاریخی عربستان سعودی است و به خاطر قرار داشتن کعبه، قبله‌گاه مسلمانان در آن مقدس‌ترین شهر اسلام به شمار می‌رود. مکه زادگاه محمد (ص) و محل بعثت او است.
این شهر علاوه بر نام مکه دارای نام‌هایی همچون بکّه، امّ القری و بلدالحرام نیز بوده است که در قرآن مجید به تمامی این اسامی اشاره شده است.
مسلمانان معتقدند پس از آن‌که به اذن خداوند چشمه زمزم زیر پای اسماعیل جوشید و در آن منطقه آب یافت شد، مردم در آن جا ساکن شدند و شهر مکه به وجود آمد و نیز ابراهیم به فرمان خدایش کعبه را ساخت. بنابر این روایت که تنها و توانمندترین روایت در مورد بنیان گذاری مکه و کعبه است، می‌توان نتیجه گرفت که بنیان گذار این شهر ابراهیم از پیامبران خدا بوده است.
شهر مکه در فاصله ۸۰ کیلومتری دریای سرخ واقع شده و ارتفاع آن از سطح دریا، ۳۳۰ متر است. به خاطر اتوبانی که اکنون ساخته شده، تا بندر جده تنها ۶۰ کیلومتر فاصله دارد و از طریق بزرگراه هجرت، ۴۲۵ کیلومتر با مدینه فاصله دارد.
آب و هوای مکه گرم وخشک و کمی مرطوب‌تر از مدینه است. اصطلاحا به کسی که سفر زیارتی به مکه را انجام داده، حاجی گفته می‌شود و مسلمانانی که استطاعت مالی دارند، حداقل یک بار در طول عمر خود به حج می‌روند. هر سال در مراسم رسمی (حج تمتع) در ماه ذی‌حجه حدود دو میلیون و پانصد هزار حاجی، خانه خدا را زیارت می‌کنند. گفتنی است درآمد حاصل از حج در مکه بالغ بر ۲ میلیارد دلار است.

مکان های دیدنی مکه

مسجد الحرام

مسجد الحرام قبله‌گاه مسلمانان بعد از ماجرای تغییر قبله است و در شهر مکه در کشور عربستان سعودی قرار دارد. بنابر آموزه‌های اسلام هر انسان و موجود زنده‌ای که وارد آن شود ایمن است و نباید به او آسیب رسانده شود.
در صدر اسلام، مسجدالحرام بسیار کوچک بود. نخستین بار خلیفه دوم، عمر بن خطاب دستور داد خانه‌هایی بخرند و بر مساحت مسجد بیافزایند. تا آن زمان، به دور مسجد دیوار نبود. عمر دستور داد دور مسجد دیواری نیز بکشند. خلیفه سوم، عثمان برای مسجد رواق ساخت و بدین گونه قسمت‌هایی از مسجد سر پوشیده شد. پس از آن ولید مسجد را به زیبایی بازسازی کرد و ناودان کعبه را با طلا ساخت. از آن زمان تاکنون بارها مسجدالحرام گسترش یافته است.
به کعبه، خانه خدا، بیت الله الحرام، بیت العتیق و بیت الحرم نیز می‌گویند. دلیل نامگذاری کعبه به بیت الحرام این است که خداوند ورود مشرکان را به این مکان مقدس حرام و ممنوع فرموده است. بیت الله الحرام در شهر مکه قرار دارد و در تاریخ، مورد احترام همگان بوده است. بنا بر آیاتی از قرآن و روایات معصومان علیهم السلام خانه کعبه نخستین و مقدس‌ترین بنا و اولین مسجدی است که بر روی زمین ساخته شده است. در احادیث آمده است که در آغاز آفرینش سراسر زمین را آب فرا گرفته بود و نخستین خشکی که آفریده شد زمین زیر کعبه بود که خشکی‌های دیگر از آن گسترده گشت. بر اساس روایات اسلامی، کعبه را ابتدا حضرت آدم ساخت و سپس حضرت ابراهیم علیه السلام به کمک پسرش اسماعیل علیه السلام تعمیر و بازسازی کرد. کعبه در زمان رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم و قبل از بعثت، به دست قریش و با همکاری رسول خدا، بر اساس بنای اولیه ابراهیم علیه السلام، دوباره بازسازی شد.
خداوند کعبه و اطراف آن را حرم قرار داده است؛ یعنی مقدس شمرده و ارتکاب گناه و قتل و شکار و تجاوز به جان و مال مردم و جنگ و دزدی و راهزنی و … را در آن جایز ندانسته است. وقتی مجرمی به آن جا پناه ببرد کسی حق مواخذه او را ندارد. واقعه مهمی که در دوران عبدالمطلب، سرپرست و تولیت کعبه، رخ داد، نجات معجزه آسای آن از ویرانی به دست سپاه ابرهه و اصحاب فیل بود. دومین حادثه مهم، تولد امیر مؤمنان علی علیه السلام در آن بود. مقارن با ظهور اسلام، صدها بت فلزی و چوبی و سفالی در شکل‌های گوناگون در داخل و بیرون و بر روی دیوارها و سقف کعبه بود، اما در روز فتح مکه که در رمضان سال هشتم هجری رخ داد، رسول خدا وارد کعبه شد و همه بت‌ها را از بین برد. ساختمان کعبه به شکل مربع مستطیل و دارای چهار ضلع است که هر ضلع آن را رُکن می‌نامند. به مجموع چهار ضلع ارکان کعبه می‌گویند که سه رکن آن چنین نام دارند: رکن یمانی، رکن شامی و رکن عراقی. ساختمان کعبه ۱۴٫۸۵ متر ارتفاع دارد، طولش ۱۱٫۵۸ و عرضش ۱۰٫۲۲ متر است. بنای کعبه از سنگ‌های سیاه و سختی ساخته شده است که پرده سیاهی بر روی آن قرار دارد. می گویند نخستین بار حضرت اسماعیل علیه السلام پرده ای بر کعبه کشید و بعدها قریش نیز چنین کردند و پرده‌داری، منصبی ویژه برای آنان محسوب می‌شد. اکنون نیز آن پرده به صورتی خاص بافته و بر روی کعبه نهاده می‌شود. این بنای شریف بخش‌های دیگری هم دارد؛ همچون حجر الاسود، ملتزم، مستجار، حطیم و حجر اسماعیل. در نزدیکی آن نیز مقام ابراهیم و چاه زمزم واقع است.

غار حِرا

غار حِرا محل بعثت محمد (ص)، پیامبر اسلام است. درب غار به سمت ‏شمال است و فضای آن گنجایش تقریبی پنج نفر نشسته را دارد. ارتفاع غار نیز به اندازه قامت ‏یک انسان است. غار حرا محل عبادت محمد پیامبر اسلام بوده و او روزهایی از ایام سال، به ویژه در ماه رمضان را در آن جا به سر می‌برده است. به اعتقاد مسلمانان در همین غار بود که نخستین بار بر محمد وحی نازل گردید و آیات آغازین سوره علق برای وی خوانده شد.
از این رو مسلمانان بر این باورند که این غار از جمله بهترین و متبرک‌ترین نقاط مکه محسوب می‌شود و مسلمانان برای زیارت به آن‌جا می‌روند. کوه ثبیر نیز که در برابر کوه حرا در سوی دیگر جاده قرار دارد، از مکان‌های مقدس مسلمانان به شمار می‌رود. گفته‌اند که خداوند از این کوه گوسفندی را برای ذبح نزد اسماعیل فرستاده است.

کوه صفا

کوه صفا، کوه کم‌ارتفاعی است در کنار مسجدالحرام که در دامنه کوه ابوقبیس واقع شده است. معنای آن در لغت، به معنی سنگ سخت و صاف است. تپه صفا به طرف شرق مسجدالحرام است. کسی که بر بالای آن بایستد، رو به روی حجرالاسود قرار می‌گیرد. فاصله این کوه تا کوه مروه حدود ۴۲۰ متر است.
کوه صفا، نقطه شروع دعوت علنی پیامبر اسلام بود. او در پی نزول آیه ۹۴ سوره حجر بر بالای این کوه قرار گرفت و ضمن سخنانی مردم را به توحید، نبوت و معاد، راهنمایی و آن ها را رسما از پرستش بت و گرایش به شرک، فساد و انحراف برحذر داشت و رسالت خویش را از فراز آن به جهانیان اعلام کرد.
همچنین روز فتح مکه بر فراز آن رفت و بشارت فتح مسلمانان را به مردم داد. پیش از آن، تعداد ۳۶ بت روی کوه صفا و مروه و بت‌های زیادی در فاصله بین آن ها قرار داشت که همه آن ها توسط پیامبر شکسته شدند.

همه چیز درباره عربستان

همه چیز درباره عربستان

پادشاهی عربستان سعودی یکی از کشورهای باختر قاره آسیاست. این کشور در شبه جزیره عربستان واقع شده و از شمال با عراق و اردن و کویت و از سوی خاور با امارات متحده عربی و قطر و خلیج فارس و در جنوب خاوری با عمان و از سوی جنوب با یمن و از سوی باختر با دریای سرخ هم‌مرز است. جایگاه‌های مهم دینی مسلمانان همچون کعبه و مسجد پیامبر و آرامگاه پیامبر اسلام در این کشور جای دارد. عربستان احتمالا محل اولیه زندگی سامی‌ها بوده است، که از چهار هزار سال پیش از میلاد مسیح به میان‌رودان و فلسطین کوچ نمودند و بعدها به آشوری‌ها، بابلی‌ها، کنعانی‌ها و آموری‌ها معروف شدند.

اطلاعات کلی درباره عربستان

پایتختریاض
بزرگترین شهرریاض
نوع حکومتسلطنت مطلقه
زبان رسمیعربی
مساحت۲,۱۴۹,۶۹۰ کیلومتر مربع
جمعیت۲۷,۱۳۶,۹۷۷ تخمین ۲۰۱۰
واحد پولریال (SAR)
منطقه ی زمانیUTC+3
پیش شماره تلفن+۹۶۶
دامنه ی اینترنتی.sa

پرچم کشور عربستان

پرچم کشور

زمان به وقت عربستان

آب و هوای هم اکنون عربستان

موقعیت جغرافیایی عربستان در نقشه جهان

آب و هوای عربستان (Saudi Arabia Weather)

کشور عربستان از لحاظ موقعیت آب و هوایی به ۵ قسمت تقسیم می گردد:
اقلیم ساحلی؛ یعنی کرانه های واقع بر دریای سرخ و خلیج فارس که در تابستان گرم و در زمستان باران های زمستانی دارد.
اقلیم ارتفاعات غربی در حجاز؛ مانند طائف که دمای آن در تابستان گرم و معتدل بود، زمستان خشک است و مانند مکه که تابستان گرم و زمستان پر باران دارد.
اقلیم عسر؛ در جنوب شرقی قرار دارد و دریای آن بر حسب ارتفاع از دریا متفاوت است. در فصل تابستان معتدل است و در زمستان و تابستان بارندگی فراوان دارد.
اقلیم نجد؛ حرارت آن در تابستان زیاد و شب های زمستان آن بسیار سرد است و باران نامنظم در آن می بارد.
اقلیم شمالی؛ دمای آن در تابستان معتدل و زمستان بسیار پایین است و شب ها به ۴ درجه زیر صفر می رسد.

جغرافیای عربستان (Saudi Arabia Geography)

کشور عربستان در خاورمیانه و هم‌مرز با خلیج فارس و دریای سرخ است. در جنوب این کشور، یمن جای دارد. این کشور هم‌چنین با عراق، اردن، کویت، عمان، قطر، امارات متحده عربی مرز یکسان دارد. آب و هوای این سرزمین، گرم و خشک و تفاوت دمای شب و روز زیاد است. بیشتر زمین‌های آن را بیابان‌های ماسه‌ای تشکیل می‌دهد. ربع الخالی که یک‌چهارم گستره‌ی عربستان را تشکیل می‌دهد، خالی از سکنه است. بلندترین نقطه عربستان کوه سودا با ۳۵۵۰ متر بلندی است.
این کشور از نظر منابع طبیعی چون طلا و مس، نفت، گاز و آهن غنی است. هر چند از نظر جنگل و مناطق جنگلی، کشتزار دایمی و زراعت با فقر رو به رو است. مخاطرات طبیعی چون توفان‌های شن بسیار روی می‌دهد. بیشتر گیاهان در واحه‌ها می‌رویند. شتر در زندگی سنتی عربستان نقش مهمی بازی می‌کند. جانوران اهلی از جمله شتر، گوسفند و بز بیش از دیگر جانوران دیده می‌شوند. روباه، خرگوش، موش صحرایی، جوجه‌تیغی، عقاب، کرکس و جغد در عربستان دیده می‌شوند، اما نسل شترمرغ و شیر آفریقایی در آن جا از بین رفته است. مارهای کشنده بیابانی از جمله مار کبرا و افعی شاخدار در بعضی بخش‌ها فراوانند.

پول و اقتصاد عربستان (Saudi Arabia Economy)

واحد پول این کشور ریال سعودی است. هر دلار آمریکا برابر با ۷۴٫۳ ریال عربستان است. این نرخ از سال ۱۹۸۵ تاکنون ثابت مانده است.
اقتصاد عربستان، موفق و مبتنی بر نفت است. دولت بر فعالیت‌های عمده‌ی اقتصادی کنترل دقیق دارد. حدود ۳۵ درصد محصولات عمده‌ی داخلی به بخش خصوصی تعلق دارد. تقریبا ۴ میلیون کارگر خارجی در اقتصاد عربستان، به خصوص در بخش نفت و خدمات، نقش مهمی دارند. کاهش شدید قیمت نفت در سال ۱۹۹۸ ضربه شدیدی بر اقتصاد عربستان زده بود که سبب شد محصولات عمده داخلی به میزان ۱۱ درصد کاهش یابد و کمبود بودجه به ۳٫۱۲ میلیارد دلار برسد. در سال ۱۹۹۹ به دلیل قیمت کم نفت، دولت برنامه‌هایی را برای کاهش هزینه آگهی کرد و بخش بیش‌تری را از اقتصاد به بخش خصوصی سپرد. کمبود آب و رشد سریع جمعیت، تلاش‌های دولت را برای خوداتکایی در زمینه کشاورزی محدود کرده است. عربستان با تورم ۵٫۱ درصدی کم‌ترین میزان تورم در خاورمیانه را داراست. عربستان در تولید نفت خام، پالایش نفت، پتروشیمی، سیمان، فولاد، کود شیمیایی و پلاستیک صنعت موفقی داشته است. بیشترین محصولات کشاورزی عربستان عبارت‌اند از گندم، جو، گوجه فرنگی، هندوانه، خرما، لیمو، تخم مرغ و شیر.
عربستان از بزرگ‌ترین قطب‌های گردشگری دینی است. به دلیل واقع شدن خانه کعبه در این کشور، بسیاری از مسلمانان جهان، به عربستان سفر می‌کنند. عمده‌ترین بازارهای جهانگردی عربستان، اندونزی، مصر، ایران و پاکستان است. عربستان برای بازسازی لبنان در سال ۱۹۹۰، ۱۰۰ میلیون دلار کمک اقتصادی نموده است. هم‌چنین از سال ۱۹۹۳، ۲۰۸ میلیون دلار را برای کمک به مسلمانان فلسطین اختصاص داده است.
سطح فزاینده بیکاری شهروندان عربستان (حدود ۳۲ درصد) می‌تواند چالش‌ جدی را برای سازگار شدن اقلیت‌ها با جامعه به وجود آورد. به ویژه گسترش سیاسی بسیار فرتوت و کند این کشور، در حالی که در کشورهایی چون قطر و بحرین روند رو به رشدی داشته، از سطح انتظارات مردم عربستان عقب است.

فرهنگ مردم عربستان (Saudi Arabia Culture)

مردمی با فرهنگ های مختلف به مدت بیش از ۵۰۰۰ سال در شبه جزیره عربستان زندگی می کردند. فرهنگ Dilmun در سرتاسر سواحل خلیج فارس همزمان با فرهنگ سامورایی ها و مصریان باستان بود و اکثر امپراتوری های جهان باستان با شهرهای شبه جزیره عربستان مبادلات تجاری داشتند. به استثنا تعداد کمی از شهرهای بزرگ و آبادی های میان کویر، شرایط آب و هوایی سخت از اسکان مردم در شبه جزیره عربستان جلوگیری می کند.

برخی نکات درباره ی فرهنگ و مردم عربستان

فروش سگ و گربه در این کشور ممنوع است.
ورود شخص غیرمسلمان، بنا به حرمت مکان های اسلامی، به بخش‌های حجاز (شهرهای مکه و مدینه) ممنوع است. سازنده‌ی بهترین هتل مکه (هتل هیلتون) که غیرمسلمان است، مجبور شد از راه دوربین و بر روی یکی از تپه‌های دور شهر پروژه ساخت هتل را دیده‌بانی و پیگیری کند.
سالن سینما در عربستان وجود ندارد.
عکس‌برداری در بیشتر جاهای عمومی ممنوع است.
جادوگران گردن زده می‌شوند.
بعضی از دانشمندان دینی عربستان خواهان قانونی شدن برده‌داری هستند.
در جاهای عمومی و غذاخوری‌ها جداسازی جنسیتی به شدت اجرا می‌شود.
بر اثر فشار بیش از حد بر روی زنان، آمار خودکشی زنان بالاست.
در عربستان، مجازات اسلامی اجرا می‌شود که در بر گیرنده‌ی حدود و قانون‌های تعزیراتی است. برای نمونه، چهار انگشت فرد دزد بریده می‌شود. همچنین در بعضی موارد و برای قصاص، اندام دیگر بدن نیز بریده می‌شود. در این کشور افراد بزه‌کار در ملأ عام گردن زده می‌شوند.
تاکنون میلیون‌ها کتاب دینی اقلیت دینی توقیف و آتش زده شده است.

زبان مردم عربستان (Saudi Arabia Language)

زبان رسمی و مادری مردم عربستان سعودی، عربی می باشد. اما در عرصه تجارت به زبان انگلیسی نیز صحبت می شود.

مذهب مردم عربستان (Saudi Arabia Religion)

اسلام تنها دین رسمی این کشور است. ارزش‌های دینی در عربستان سعودی، فرهنگ و سیاست را تحت تأثیر قرار می‌دهد. حدود ۸۰ درصد جمعیت ۲۲ میلیونی عربستان را عرب‌های بومی با آیین حنبلی (از آیین‌های اهل سنت) که دین رسمی کشور است، تشکیل می‌دهند. شمار بسیار اندکی از بومیان این کشور دارای دین‌های یهودی و مسیحی هستند. از عربستان، حدود بیست درصد از جمعیت ۲۲ میلیون نفری این کشور به شیعیان اختصاص دارد و بیش از چهار میلیون نفرشیعه (دوازده امامی، زیدی و اسماعیلی) هستند که این مردم بیشتر از جمعیت شیعی کشورهای کویت، قطر، یمن، عمان و امارات متحده عربی است. با وجود در اقلیت بودن شیعیان در عربستان، سکونت آنان در ناحیه استراتژیک و میادین نفتی قوار و قطیف و احسا جایگاه برتری به آنان داده است.

غذای مردم عربستان (Saudi Arabia Food)

همبرگر شتر

یکی از رستوران های شناخته شده در ریاض، پایتخت عربستان، به مشتریان خود که علاقه مند به غذاهای آماده و گوشت شتر هستند، گونه‌ی تازه ای از همبرگر که با گوشت بچه شتر درست شده را ارائه نموده است. به نظر می رسد که این اقدام موفقیت بسیار زیادی را به همراه داشته است. شتر در پادشاهی عربستان چیزی بیش از یک جانور باربر و یا حیوان ویژه‌ی مسابقه به شمار می آید. گوشت شتر در عربستان و سایر کشورهای عربی خوراکی بسیار پرطرفدار است. از همین رو است که همبرگری که رستوران هاشی با گوشت بچه شتر تهیه کرده است، با چنین کامیابی بی مانندی همراه بوده است.
مردم عربستان عاشق مزه‌ی گوشت بچه شتر هستند که گوشتی بسیار کم چرب است. بیشتر مردم عربستان پیش از آن که این رستوران غذاهای محلی همبرگر با گوشت شتر را ارائه نماید، از همان غذاهای سنتی که با گوشت شتر تهیه می شوند، استفاده می کردند. از جمله‌ی این غذاها می توان به جگر شتر اشاره نمود که در میان غذاهای همه‌ی رستوران های بزرگ سراسر عربستان قرار دارد.

مسافت و اختلاف زمانی عربستان (Distance & Local Time)

فاصله و اختلاف زمانی تهران و ریاض (ایران و عربستان)

مسافت تهران تا ریاض ۱۳۱۵٫۴ کیلومتر است.
طول پرواز از تهران تا ریاض حدود ۲ ساعت می باشد.
ریاض نیم ساعت از تهران عقب تر است، یعنی ساعت ۱۲ در تهران معادل ساعت ۱۱:۳۰ در ریاض است.

جشن ها و تعطیلات رسمی عربستان (Celebrations)

تعطیلات رسمی عربستان سعودی در دو دهه برگزار می گردد که به مناسبت عید سعید فطر از بیست و پنجم ماه رمضان تا پنجم شوال و به مناسبت عید سعید قربان از پنجم تا پانزدهم ذی الحجه تعطیل رسمی می‌باشد و از سال ۲۰۰۵ میلادی به دستور ملک عبدالله روز ملی عربستان نیز تعطیل رسمی اعلام شد.