مینسک

همه چیز درباره مینسک – بلاروس

همه چیز درباره مینسک

مینسک پایتخت کشور بلاروس است. این شهر که ۱.۸ میلیون جمعیت دارد، مقر ادارات سازمان کشورهای همسود (مشترک‌المنافع) است. شهر مینسک همچنین مرکز شهرستان و بخشی به همین نام است. شهر مینسک در میان سال های ۱۹۱۹ تا ۱۹۹۱ پایتخت جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس بود.
در سده دهم میلادی شاهزاده راهوالود (در نروژی راگنوالد) که از تبار وایکینگ‌ها بود، بر ولایتی به نام پولوتسک فرمان می‌راند که آن ولایت شامل مینسک نیز می‌شد. نخستین اشاره به شهر مینسک در کتب تاریخی از سال ۱۰۶۷ میلادی است، یعنی سالی که جنگی خونین میان ولایات پولوتسک و کیف بر کرانه رود نیامیها در گرفت.
مینسک آب و هوایی معتدل با رطوبت متأثر از اقیانوس اطلس دارد و علی رغم این که امروز مینسک دارای ظاهری بسیار جوان و مدرن است، اما یکی از قدیمی ترین شهر های اروپا حتی قدیمی تر از مسکو (۱۱۴۷)، ویلنوس (۱۳۲۳)، برلین (۱۱۳۷) و استکهلم (۱۲۵۲) است.
در قرن یازدهم میلادی مینسک یکی از شهرهای پر قدرت و ثروتمند بود، دو جاده بزرگ از این شهر می گذشت، جاده شمالی از روستاهای لوگویسک و باریسف، اورشو، آسمالنسک به سمت شهر مسکو و جاده جنوب شرقی از اسلوتسک به والین و نهایتا به برست در غرب منتهی می شدند که در حکم دو جریان اصلی توسعه و غنی سازی مینسک به شمار می رفتند.
طی قرون ۱۷ و ۱۸، مینسک از قسمت جنوبی و شرقی و همچنین از سمت غرب وسعت می یابد. فقط بخش باتلاقی واقع در قسمت شمالی این شهر مانع از پیشروی این شهر از سمت شمال بوده است، شهر توسط دژهای محکم احاطه شده و رودخانه و باتلاق های غیر قابل عبور حاشیه ای نیز به این شهر قدرت و استحکام بخشیدند.
در سال ۱۷۹۶ در زمان امپراتوری روسیه، پاول اول، نماد شهر تصویب شد و این نماد تصویر مادر مقدس (مریم مقدس) در آسمان به همراه فرشتگان است که با نماد دولتی تلفیق شده است. در قرن‌های ۱۷ تا ۱۹ میلادی ارزشمند ترین سبک های هنر معماری مینسک مربوط می‌شود به ساختمان های اصلی و مذهبی شهر که بیشتر آن ها در مناطق قدیمی شهر قرار دارند.
در سال ۱۹۷۴ برای قدردانی از شهروندان این شهر و شایستگی آن ها در طی جنگ جهانی دوم علیه نیروهای آلمان (سال های ۱۹۴۱-۱۹۴۴) به این شهر لقب شهر قهرمان داده شد. در طی این جنگ تقریبا ۹۰ درصد این شهر تخریب شد.
امروزه مینسک مرکز سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و تبلیغاتی کشور بلاروس است و شهری زیبا و شادی بخش به شمار می‌رود. با قدم زدن و گردش کردن در خیابان ها و مکان های دیدنی این شهر، گذشت زمان احساس نمی شود. این شهر با ظاهر امروزی و جوان خود دارای خیابان های تمیز، گیاهان سر سبز و میدان‌های زیبا می باشد، ولی مهمتر از همه ساکنان مهربان و مهمان نواز و خون گرم این شهر هستند که بر زیبایی شهر افزوده و تاثیر عمیقی بر خاطرات می گذارند.

جاذبه های توریستی مینسک

جاده استالین

در دهه ۳۰ قرن ۲۰ در مرز غربی USSR، یکسری سنگر نظامی ساخته شد. این سنگرها از دریای بالتیک تا دریای سیاه کشیده شدند. آن روزها مرز غربی بلاروس، ۳۵ تا ۴۰ کیلومتر از مینسک (پایتخت کشور) فاصله داشت. همه این تاسیسات به نام جاده استالین در دنیا معروف بودند. در ۳۰ ژوئن ۲۰۰۵، جاده استالین به عنوان مجموعه تاریخی و فرهنگی نزدیک شهر zaslavl افتتاح شد (۳۵ کیلومتری مینسک). امروز همه این جا را می شناسند. سنگرهای مختلفی در فنلاند، آلمان، لهستان و جموری چک بازسازی شدند، ولی کل مجموعه در بلاروس (جاده استالین، ۴۰ هکتار) و فرانسه (جاده مکینوت) واقع شده است.
در این محدوده آزادی عمل دارید به لانه توپ و مسلسل ۲-۳ منفذی رفته و توپچی شوید، روی صندلی آن جا نشسته و آماده شلیک باشید و در خندق ها قدم زده یا سوار تانک شوید. این یکی از معروفترین موزه های نظامی است که بازدید کننده خود را در میدان نبرد می بیند. خاطره جنگ در سوغاتی ها و عکس هایی که از این جا می آورید، پنهان است.

روستای توریستی

روستای کوچک و جذاب واقع در سواحل بدیع رود ptich (هجده کیلومتری مینسک) نمایان گر زندگی اصیل بلاروسی است. نوع معماری ساختمان ها، شیوه زندگی، وسایل خانه، ابزار، وسایل آشپزخانه، بلورجات، ظروف سفالی و غیره، همگی نماینده ی این نوع زندگی هستند. در این محل شما به قیاس سبک روستایی بلاروس و معماری کشور خود خواهید پرداخت و ساختمان های محلی، صدها صنایع دستی و ابزار های کشاورزی مورد استفاده روستایی ها را خواهید شناخت.
بیش از ۱۰۰ خانه روستایی، آسیاب، آهنگری، چاه، مدرسه و کلیسا روی زمینی بیش از صد هکتار واقع شده اند. ابزارهای کشاورزی، وسایل خانه و لباس های محلی به نمایش گذاشته اند. کالای به نمایش در آمده در حوزه ها، واقعی اند. خانه های روستایی، طویله، آسیاب بادی و کلیسا به فرهنگ قسمت های مختلف بلاروس مربوطند و همه یکجا جمع شده اند. همه چیز واقعی است. بخش هایی از روستا قرن ها دست نخورده باقی مانده اند و سمبل سبک زندگی روستایی در بلاروسند.

موزه صنایع دستی (تکنولوژی های مردمی)

dubutki موزه فرهنگ بلاروس است که تجارت ملی را به تصویر می کشد. نمی توان اسم این جا را موزه گذاشت. همه چیز زنده است. آسیاب بادی در آن جا در حال کار کردن است، اسب برانید و با دست های خود نعل اسب بسازید. یک سفالگر، پارچ سفالی می سازد و به عنوان سوغاتی به شما می دهد. در صورت تمایل خودتان هم می توانید پشت چرخ سفالگری بنشینید. نانوا برایتان نان محلی می پزد.

مناطق طبیعی berezin sky

جنگل های انبوه، رودخانه های عمیق و دریاچه ها؛ زیبایی این مناطق هزاران سال دست نخورده و پوشش گیاهی و تنوع حیوانی خود را حفظ کرده اند. این مناطق از نظر طبیعی منحصر به فرد بوده و مشابه آن در اروپا نیست.

2 پاسخ
  1. نسرین جعفری says:

    سلام کاش موسسات گردشگری تورهایی را برای دیدن واشنا شدن ایرانیهابا این کشور برای سفر تبلیغ کنند و همچنین با دستاوردهای علمی و مقتطع تحصیل دانشگاهی. با سپاس

    پاسخ دادن
  2. نيكى says:

    سلام.من میخوام واسه ى تحصیل برم بلاروس.از دوستانى که راجع به نحوه ى زندگى و وضعیت اجتماعى مینسک اطلاع دارن ممنون میشم اگر تجربیاتشون رو در اختیارم بزارن.مرسى

    پاسخ دادن

ارسال یک پاسخ

در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پانزده + هفده =