باتومي

همه چیز درباره باتومی – گرجستان

مختصری درباره باتومی

باتومی در جنوب غربی گرجستان و در ساحل دریای سیاه واقع شده است. گرجستان از طریق این بندر ارتباطات تجاری و مسافرتی خود را با قاره اروپا انجام می دهد. بندر باتومی با نماد دلفین، مرکز استان آجاراست که در حقیقت مرکز تابستانی کشور گرجستان محسوب می شود و در ماه های ژوئن تا آوریل پذیرای بیشترین حجم مسافر است. در این فصل مسافران زیادی از کشورهای اطراف برای گذراندن تعطیلات خود راهی این شهر می شوند و همین پدیده برای گرجی های منطقه یعنی رونق کسب و کار. حتی بسیاری از اهالی جویای کار تفلیس هم این فرصت را غنیمت شمرده و تابستان خود را در باتومی سپری می کنند.
فرودگاه بین المللی باتومی در ۲ کیلومتری جنوب شهر باتومی واقع شده است. این فرودگاه یکی از سه فرودگاه گرجستان است که در سطح بین المللی در حال فعالیت هستند. فرودگاه بین المللی باتومی که در ۲۰ کیلومتری شهر آرتوین ترکیه قرار گرفته از سال ۲۰۰۷ طی تفاهمنامه میان ترکیه و گرجستان، به عنوان فرودگاه داخلی ترکیه نیز مورد استفاده قرار می گیرد، بدین ترتیب پروازهایی که مسافران شهر آرتوین ترکیه را با خود به همراه دارند، در فرودگاه باتومی فرود آمده و مسافران خود را به داخل ترکیه ترانسفر می کنند.
آب و هوا در باتومی شبه قاره ای است و متوسط معمولی دما در باتومی ۱۴ درجه سانتی گراد می باشد.

تاریخ باتومی

باطوم در دوره هخامنشیان، از متصرفات پادشاهان هخامنشی شمرده می‌شد. این شهر در محل بندرگاه قدیمی رومی باتوس، که احداث آن را به آدریانوس نسبت می‌دهند، بنا شد. در سده ۱۵ میلادی، شهر و ناحیه باطوم مدتی در دست سلاطین عثمانی بود و از ۱۶۲۷ میلادی جزو متصرفات عثمانی شد و ظاهرا از همین دوره، اسلام در آن جا رواج یافت. در اوایل سلطنت سلطان احمد سوم، مردم گرجستان شورش کردند و از پرداخت مالیات سر باز زدند، ولی شورش سرکوب شد و عثمانی‌ها در باطوم و چند جای دیگر قلعه‌هایی بنا نهادند. در زمان سلطنت عبدالعزیز عثمانی مسجد جامعی به نام عزیزیه در باطوم ساخته شد. در ۱۸۷۸ میلادی قشون روسی بندر و شهر باطوم را تصرف کردند و در ۲۸ اوت همان سال، به موجب عهدنامه سان‌استفانو، باطوم به آنان واگذار گردید، اما بعدها باز جزو گرجستان شد. در آوریل ۱۹۱۸ میلادی، قشون عثمانی باطوم را اشغال کرد و سال بعد سپاهیان انگلیس وارد آن جا شدند. در ژوئن ۱۹۱۹ میلادی، انگلیسی‌ها باطوم را تخلیه کردند. پس از آن جمهوری گرجستان تأسیس شد ولی بعد از مدت کوتاهی، سقوط کرد و حزب کمونیست قدرت را به دست گرفت و گرجستان جزو اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی شد. در مارس ۱۹۲۱ میلادی، بر اثر معاهده‌ای بین دولت ترکیه و شوروی، قسمتی از گرجستان به نام قارص و اردهان به ترک‌ها واگذار شد و باطوم همچنان در گرجستان باقی ماند و در ۱۶ ژوئن همان سال، مرکز جمهوری سوسیالیستی آجارستان شد.

مراکز خرید باتومی

به طور کلی در باتومی دنبال مراکز خرید مدرن و مجلل نباشید. در بازارچه های سنتی شهر هر کالایی را ممکن است پیدا کنید. بازار اصلی و سنتی شهر هم خوپا بازار نام دارد. از دیگر مراکز خرید باتومی می توان بانی در خیابان مایاکووسکی، باتومی در خیابان اگمشینیبلی، الامی در خیابان اگمشینیبلی، مرکز تجاری مسکو در خیابان پوشکینی و بخری در خیابان جواخیشلی را نام برد.

جاذبه های توریستی باتومی

باتومی را می توان یکی از زیباترین و توریست پذیرترین بنادر و شهرهای قفقاز نامید. در سال های اخیر دولت گرجستان با برنامه ریزی های توریستی عالی این شهر را با تمام زیبایی هایش به دنیا معرفی کرده است. خصوصا طرفداران زیادی هم در بین مسافران ایرانی به دست آورده است.
ساحل دریا و بلوار اصلی شهر از پرطرفدارترین جاهای دیدنی باتومی هستند. قلعه باستانی گونیو آپاپساروس، آبشار ماخونتستی (Makhuntseti)، باغ گیاه شناسی، آب گاه دلفین ها، آکواریوم باتومی، مسجد قدیمی، کلیساهای ارتودکس و ارمنی و کاتولیک، پارک آبی، پارک ۶ می و دریاچه نوریگلی (Nurigeli) و خیلی جاهای دیدنی دیگر هم منتظر بازدید مسافران باتومی هستند.
قسمت ساحلی شهر که به نوعی منطقه توریستی شهر به حساب می آید، ظاهر زیبایی دارد. هتل های لوکس و تازه تاسیس شده، رستوران های پر زرق و برق و فضاهای سبز همگی در خیابان معروف روستاولی واقع شده اند. شوتا روستاولی نام بزرگ‌ترین شاعر ادبیات کلاسیک غیر دینی گرجستان است که در سده ۱۲ میلادی می زیسته و به پاس احترام در اکثر شهرهای گرجستان نام این شاعر بر روی زیباترین خیابان شهر نهاده شده است.
معروف ترین و زیباترین بخش شهر Boulevard است. این پارک نسبتا بزرگ به طول ۱٫۵ کیلومتر در ساحل دریا واقع شده و قدمت آن به سال ۱۸۸۱ بر می گردد. چرخ و فلک معروف باتومی هم در جنوب همین پارک واقع شده است.

فواره نپتون

این میدان معروف با مجسمه مدئا (مدیا) که در حال تقدیم پشم زرین است آراسته شده است. در یکی از افسانه های یونان باستان پهلوانی به نام جیسون به دستور پادشاه به یک سفر به ظاهرا غیر ممکن فرستاده می شود تا پشم زرین را از کولخیس (گرجستان کنونی) به یونان ببرد. جیسون با بزرگترین کشتی آن زمان، آرگو، به سرزمین کولخیس سفر می کند. پادشاه کولخیس، آیتس، که پشم زرین را پنهان کرده بود، دستیابی به آن را مشروط به انجام وظایفی می دانست. جیسون باید گاو وحشی که دارای نفس آتشین بود را رام کرده و با آن زمین را شخم میزد؛ سپس باید دندان‌های اژدها را در این زمین کاشته و با مردان جنگجوی زره پوشی که حاصل جوانه این دانه‌ها بودند نبرد می کرد و در آخر باید با اژدهای هوشیاری که از پشم زرین مراقبت می‌کرد روبرو می شد. جیسون تمام این وظایف را با کمک مدیا، دختره آیتس که عاشق او شده بود به اتمام رسانید. بعد از به دست آوردن پشم زرین، جیسون و مدیا از کولخیس گریخته و با هم ازدواج می کنند. شهردار باتومی در سال ۲۰۰۷ از این مجسمه که برای ساخت آن یک میلیون دلار هزینه شده بود، رونمایی کرد و آن را به مدیا، شخصی که گرجستان را به اروپا نزدیکتر کرد، تقدیم کرد.

1 پاسخ

ارسال یک پاسخ

در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه × سه =