تركمنستان

همه چیز درباره ترکمنستان

درباره ترکمنستان

ترکمنستان کشوری در آسیای میانه است. نام این کشور از زبان فارسی گرفته شده که به معنی سرزمین ترکمن‌هاست. بر اساس آمارهای بین‌المللی ترکمنستان پنجمین کشور جهان از نظر سرعت رشد تولید ناخالص ملی است. این کشور تا سال ۱۹۹۱ با نام جمهوری شورایی ترکمنستان، یکی از جمهوری‌های تشکیل دهنده اتحاد جماهیر شوروی بود. ۸۰٪ درصد مساحت ترکمنستان را صحرای قره قوم تشکیل می‌دهد که دارای آب و هوای خشک است. بیشتر جمعیت ترکمنستان در جنوب و باختر کشور (کناره دریای خزر) زندگی می‌کنند.

اطلاعات کلی درباره ترکمنستان

پایتختعشق آباد
بزرگترین شهرعشق آباد
نوع حکومتجمهوری ریاستی
زبان رسمیترکمنی
مساحت۴۸۸,۱۰۰ کیلومتر مربع
جمعیت۵,۱۱۰,۰۰۰ تخمین ۲۰۰۹
واحد پولمنات جدید ترکمن (TMT)
منطقه ی زمانیUTC+5
پیش شماره تلفن+۹۹۳
دامنه ی اینترنتی.tm

پرچم کشور ترکمنستان

پرچم کشور

زمان به وقت ترکمنستان

آب و هوای ترکمنستان

 

موقعیت جغرافیایی ترکمنستان در نقشه جهان

آب و هوای ترکمنستان (Turkmenistan Weather)

ترکمنستان آب و هوای متنوعی دارد که مشخصه‌ی آن تابستان های داغ و زمستان های بسیار سرد و بارش بسیار کم است. آب و هوای ترکمنستان خشک و بیابانی است، تنها در نقاط مرتفع جنوبی از خشکی هوا کاسته می‌شود و رطوبت هوا افزایش می‌یابد.

جغرافیای ترکمنستان (Turkmenistan Geography)

جمهوری ترکمنستان با وسعتی برابر ۴۸۸۱۰۰ کیلومتر مربع، دومین کشور بزرگ آسیای مرکزی پس از قزاقستان به شمار می رود. از نظر وسعت نیز پنجاه و دومین کشور جهان است. تمام بخش مرکزی این کشور را یکی از بزرگ ترین بیابان های جهان به نام قره قوم (شنزار سیاه) فرا گرفته است. حدود چهار پنجم این کشور را استپ می پوشاند که این پهنه بخشی از جلگه ی پست توران محسوب می شود.
بیشتر ترکمنستان در ارتفاعی حدود ۵۰۰ متر یا کم تر از آن قرار گرفته است. فرورفتگی آقچاقایا که در بخش شمالی این کشور قرار دارد، پست ترین نقطه ی ترکمنستان است که ۸۱ متر پایین تر از سطح دریا است. کوهستان های کپه داغ در حاشیه ی پایین قره قوم و در طول مرز جنوبی این کشور با ایران کشیده شده است.
منابع آب شیرین ترکمنستان بسیار اندک است و سیستم های وسیعی از کانال ها با شرایط سختی آب را برای نوشیدن و آبیاری منتقل می کنند. جریان های کوهستانی در این کشور به محض این که به شنزار های خشک و رس های قره قوم می رسند، پخش و پراکنده می شوند. تنها منابع آب ترکمنستان رودخانه هایی هستند که از کشورهای همسایه سرچشمه می گیرند. آمودریا که از کوهستان های پامیر واقع در شرق تاجیکستان سرچشمه می گیرد و بخشی از مرز با ازبکستان را تشکیل می دهد، همچنین رودمرغاب که از کوهستان های افغانستان سرچشمه می گیرد، بزرگ ترین رودخانه های دائمی کشور محسوب می شوند. آب های آمودریا و رودخانه مرغاب از طریق کانال قره قوم آب را به بخش های خشک جنوب ترکمنستان می رساند. کانال های دیگری نیز وجود دارند که آب را از آمودریا در بخش شمالی کشور منحرف می سازند. دریای کاسپین که دریاچه ای شور و محصور در خشکی است، تمام مرز غربی ترکمنستان را تشکیل می دهد.
ترکمنستان از شمال با قزاقستان (۳۷۹ کیلومتر)، از شمال شرق با ازبکستان (۱۶۲۱ کیلومتر)، از جنوب شرقی با افغانستان (۷۴۴ کیلومتر) و با ایران از جنوب (۱۲۰۰ کیلومتر) همسایه می‌باشد. ترکمنستان در میان ۵ کشور آسیای مرکزی، تنها سرزمینی است که با ایران مرز مشترک دارد. این ارتباط از ناحیه شمال شرق و از طریق استان های خراسان، گلستان و مازندران بر قرار می‌شود. رود اترک کوه های هزار مسجد (کپه داغ) و ترکمن صحرا مرزهای طبیعی ایران و ترکمنستان را تشکیل می‌دهند.
به دلیل شرایط جغرافیایی ترکمنستان، پراکندگی جمعیت در سطح کشور یکنواخت نیست و بخش وسیعی از این کشور که قلمرو کوه های مرتفع و سرزمین‌های پست بیابانی است، خالی از سکنه می‌باشد. کوهپایه ها و حواشی رودخانه‌ها که شرایط مساعدتری برای گذران زندگی فراهم می‌کنند، از روزگاران قدیم مورد توجه مردم بوده و تمرکز جمعیت را سبب شده است.

جغرافیای ترکمنستان (Turkmenistan Geography)

جمهوری ترکمنستان با وسعتی برابر ۴۸۸۱۰۰ کیلومتر مربع، دومین کشور بزرگ آسیای مرکزی پس از قزاقستان به شمار می رود. از نظر وسعت نیز پنجاه و دومین کشور جهان است. تمام بخش مرکزی این کشور را یکی از بزرگ ترین بیابان های جهان به نام قره قوم (شنزار سیاه) فرا گرفته است. حدود چهار پنجم این کشور را استپ می پوشاند که این پهنه بخشی از جلگه ی پست توران محسوب می شود.
بیشتر ترکمنستان در ارتفاعی حدود ۵۰۰ متر یا کم تر از آن قرار گرفته است. فرورفتگی آقچاقایا که در بخش شمالی این کشور قرار دارد، پست ترین نقطه ی ترکمنستان است که ۸۱ متر پایین تر از سطح دریا است. کوهستان های کپه داغ در حاشیه ی پایین قره قوم و در طول مرز جنوبی این کشور با ایران کشیده شده است.
منابع آب شیرین ترکمنستان بسیار اندک است و سیستم های وسیعی از کانال ها با شرایط سختی آب را برای نوشیدن و آبیاری منتقل می کنند. جریان های کوهستانی در این کشور به محض این که به شنزار های خشک و رس های قره قوم می رسند، پخش و پراکنده می شوند. تنها منابع آب ترکمنستان رودخانه هایی هستند که از کشورهای همسایه سرچشمه می گیرند. آمودریا که از کوهستان های پامیر واقع در شرق تاجیکستان سرچشمه می گیرد و بخشی از مرز با ازبکستان را تشکیل می دهد، همچنین رودمرغاب که از کوهستان های افغانستان سرچشمه می گیرد، بزرگ ترین رودخانه های دائمی کشور محسوب می شوند. آب های آمودریا و رودخانه مرغاب از طریق کانال قره قوم آب را به بخش های خشک جنوب ترکمنستان می رساند. کانال های دیگری نیز وجود دارند که آب را از آمودریا در بخش شمالی کشور منحرف می سازند. دریای کاسپین که دریاچه ای شور و محصور در خشکی است، تمام مرز غربی ترکمنستان را تشکیل می دهد.
ترکمنستان از شمال با قزاقستان (۳۷۹ کیلومتر)، از شمال شرق با ازبکستان (۱۶۲۱ کیلومتر)، از جنوب شرقی با افغانستان (۷۴۴ کیلومتر) و با ایران از جنوب (۱۲۰۰ کیلومتر) همسایه می‌باشد. ترکمنستان در میان ۵ کشور آسیای مرکزی، تنها سرزمینی است که با ایران مرز مشترک دارد. این ارتباط از ناحیه شمال شرق و از طریق استان های خراسان، گلستان و مازندران بر قرار می‌شود. رود اترک کوه های هزار مسجد (کپه داغ) و ترکمن صحرا مرزهای طبیعی ایران و ترکمنستان را تشکیل می‌دهند.
به دلیل شرایط جغرافیایی ترکمنستان، پراکندگی جمعیت در سطح کشور یکنواخت نیست و بخش وسیعی از این کشور که قلمرو کوه های مرتفع و سرزمین‌های پست بیابانی است، خالی از سکنه می‌باشد. کوهپایه ها و حواشی رودخانه‌ها که شرایط مساعدتری برای گذران زندگی فراهم می‌کنند، از روزگاران قدیم مورد توجه مردم بوده و تمرکز جمعیت را سبب شده است.

پول و اقتصاد ترکمنستان (Turkmenistan Economy)

ترکمنستان در فهرست چهار کشور بزرگ تولید کننده گاز طبیعی و چهار کشور تولید کننده نفت در شوروی سابق، قرار دارد. ذخایر اثبات شده نفت و گاز این کشور ۲۰۰۰ میلیارد متر مکعب گاز (مقام چهاردهم جهان) و ۵۴۶ میلیون بشکه نفت است. بیشتر ذخایر نفتی کشور در غرب ترکمنستان و در پهنه دریای خزر متمرکز شده است. ذخایر گاز طبیعی تقریبا در سراسر خاک کشور پراکنده است.
معادن نمک در منطقه قویرداق وجود دارد. ذخایر نمک‌های طبیعی دریایی در خلیج قره بوغاز متمرکز است. در این منطقه موادی همچون میرابیلیت و دیگر مواد پر ارزش وجود دارند. بیشتر زمین‌های کشاورزی ترکمنستان را دشت قره قوم تشکیل می‌دهد که اغلب برای چراندن گوسفند قره‌گل مورد استفاده قرار می‌گیرد. در زمین‌های کشاورزی کشور محصولاتی همچون پنبه، میوه و تره بار و انگور کشت می‌شود. امور پرورش کرم ابریشم نیز توسعه یافته است. در طی سال‌های اخیر، تولید گندم نیز افزایش خوبی داشته است.
از آن جا که ترکمنستان یک کشور محاط در خشکی است، برای ترانزیت کالا، از خاک کشورهای همسایه استفاده می‌کند. خط آهن ترکمنستان به شهر سرخس (در شمال خاوری ایران) متصل است و از آن جا تا بندرعباس امتداد دارد.
مهمترین محصول ترکمنستان کتان است که بیش از نیمی از زمین‌های کشاورزی این کشور را در بر می‌گیرد و از نظر تولید کتان دهمین کشور جهان است. البته کاهش محصول در سال‌های اخیر سبب کاهش ۵۰ درصدی صادرات کتان از این کشور شده است.
در سال ۲۰۰۴ میلادی نرخ بیکاری در این کشور ۶۰ درصد بود. علت اصلی فقر و بیکاری در این کشور بسته شدن راه‌های اصلی صدور گاز طبیعی در فاصله سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ بود. البته در این سال‌ها تولید ناخالص ملی این کشور افزایش یافت زیرا قیمت جهانی گاز بالا رفت. در سال ۲۰۰۶ دولت ترکمنستان قیمت فروش گاز طبیعی به عمده‌ترین خریدارش، روسیه را از ۶۶ دلار برای هر هزار مترمکعب به ۱۰۰ دلار افزایش داد.
۵۸ درصد مردم ترکمنستان زیر خط فقر هستند. درآمد سالانه دولت این کشور ۱٫۸۰۳ میلیارد دلار است. این کشور علاوه بر گاز طبیعی نفت هم دارد و روزانه ۲۱۳ هزار و ۷۰۰ بشکه نفت تولید می‌کند که ۹۵ هزار بشکه آن در خود این کشور مصرف و بقیه صادر می‌شود. بر اساس آمارهای سال ۲۰۰۱ میلادی ترکمنستان ۲٫۴ تا پنج میلیارد دلار بدهی جهانی دارد.

فرهنگ مردم ترکمنستان (Turkmenistan Culture)

یکی از آداب و رسوم ارزشمند ترکمن ها در ترکمنستان، احترام به سفره و نان است. در اکثر موارد در این کشور، درباره‌ی سفره اصطلاح روسی سِوِتوی یعنی جایگاه پاک و با ارزش را به کار می برند، زیرا نعمت خدا یعنی نان در آن قرار می گیرد. آن ها پا گذاشتن روی سفره را بی احترامی بزرگی می دانند. در مراسم استقبال از مقامات و روسای جمهور کشورهای خارج در این کشور نیز این موضوع رعایت می شود. به این ترتیب که در بدو ورود مهمان عالی مقام، استقبال کنندگان قرصی نان و ظرف کوچکی از نمک را در یک سینی گذاشته و مقابل مهمان می گیرند. رسم بر این است که مهمان، اندکی از نان را می کند و آن را می خورد. به نظر می رسد این امر که سنتی اجدادی است، برای نمک گیر کردن مهمان صورت می گیرد؛ به این معنی که کشورها به تعهداتشان وفادار باشند و احیانا به این کشور خیانت نکنند.
یکی دیگر از عقاید پسندیده ی مردم این کشور، اعتقاد به خواست و مصلحت خدا در تمامی امور زندگی است. آن ها در تصمیم گیری هایشان برای انجام هر کاری، آن را منوط به خواست خدا می دانند و برای باری تعالی عباراتی نظیر الله جان و خدای جان به کار می برند.
یکی دیگر از این سنت های حسنه، مربوط به آداب غذا خوردن آن ها است. ترکمن ها خوردن غذا را با بسم الله آغاز می کنند و بعد از خوردن نیز منتظر می شوند تا همه ی آن ها که در جمع مشغول به خوردن هستند، کارشان به پایان برسد. بعد یکی از آن ها شروع به خواندن آیه و یا آیاتی از قرآن می کند و بعد دعا نموده و دست به صورتشان می کشند و می گویند قبول بولسون، یعنی قبول باشد.
ترکمن ها اعتقاد راسخی به نذر و صدقه دارند و به آن اصطلاحا صدقه و یا خدا یولی (راه خدا و به عبارتی در راه خدا) می گویند. این گونه مراسم، به بهانه های مختلف بین مردم برگزار می شود، ولی اکثرا در شب های ماه مبارک رمضان، ایام جمعه (برای شادی روح متوفیان) و یا در مناسبت های مختلف برگزار می شود. در این گونه مراسم، غذایی پخته می شود و بین حاضرین در مراسم توزیع می شود. ترکمن ها گاهی این مراسم را برای رفع بلا و گشایش در کارها برگزار می کنند.
از جمله عادات مردم ترکمنستان، احترام به برخی از چارپایان است. به عنوان مثال، ترکمن ها با پشم شتر لباس می بافند و لحاف درست می کنند، اما با آن، جوراب نمی بافند و یا تشک یا زیرانداز نمی سازند و معتقدند که جوراب پوشیده می شود و زیر پا قرار می گیرد و بر روی تشک می خوابند و به اصطلاح لگدمال می شود.
ترکمن ها هم مثل دیگر اقوام مشرق زمین، به موضوع چشم زخم اعتقاد زیادی دارند. برای مقابله با چشم زخم، آن ها دو رشته نخ سیاه و سفید را به هم می تابند که به آن آلاجا (رنگانگ) می گویند و آن را به گردن کودکان می آویزند و یا به عنوان دستبند، به مچ دست آن ها می بندند.

زبان مردم ترکمنستان (Turkmenistan Language)

ترکمنی زبان مردم ترکمن و زبان ملی کشور ترکمنستان است. ترکمنی از زبان‌های آلتایی و از شاخه اغوز خانواده زبان‌های ترکی است و جمعیت متکلم به این زبان در ترکمنستان و شمال شرقی ایران (در منطقه ترکمن صحرا شامل خراسان شمالی و استان گلستان) در اکثریت اند. جمعیت اقلیتی نیز در عراق و در کشورهای دیگر از جمله چین و ترکیه به زبان موسوم به زبان ترکمنی سخن می‌گویند.
ترکمنی با زبان‌های تاتاری کریمه و سالار و ترکی استانبولی، آذربایجانی و ازبکی مرتبط است. ترکمن‌ها و گویندگان بیشتر این زبان‌ها به راحتی زبان یکدیگر را می‌فهمند. زبان ترکمنی را می‌توان حد واسط زیر مجموعه‌های غربی (ترکی استانبولی و ترکی آذربایجان) با زیر مجموعه‌های شرقی (ترکی قزاقی، ازبکی، قرقیزی و اویغوری) زبان ترکی دانست. به عنوان مثال برخی از کلماتی که در ترکی استانبولی و ترکی آذربایجان باهم تفاوت دارند، را می‌توان به هر دو فرم آن در زبان ترکمنی یافت. یک ترکمن می‌تواند به راحتی لهجه‌های مختلف ترکی را فرا بگیرد، اما به دلیل گویش دشوار ترکمنی، یادگیری مکالمات ترکمنی اندکی دشوار است.
ترکمنی در گذشته با خط عربی نوشته می‌شد، در سال ۱۹۲۸ خط لاتین جایگزین آن شد و در سال ۱۹۴۰ خط سیریلیک جای آن را گرفت. در ۱۹۹۱ خط لاتین بر پایه خط ترکی (استانبولی) جایگزین خط سریلیک شد.

مذهب مردم ترکمنستان (Turkmenistan Religion)

اسلام مذهب اکثر مردم کشور است. ۸۹٪ ترکمن‌ها مسلمان (اکثرا پیرو مکتب حنفی از مذهب اهل سنت) و ۹٪ پیرو کلیسای ارتدوکس روسیه هستند.

غذای مردم ترکمنستان (Turkmenistan Food)

غذاهای ترکمنی مشابه غذاهای ایرانی و برخی دیگر از کشورهای آسیای مرکزی است و اغلب شامل برنج، سبزیجات و انواع گوشت می‌شود. وعده‌های غذایی اغلب با سوپ آغاز می‌شوند. یکی از سوپ‌های محبوب، چورپا نام دارد که سوپ گوشت و سبزیجات است.
پلوف، از محبوب‌ترین و عمومی‌ترین غذاهای ترکمنی است و از تکه‌های گوشت گوسفند، شلغم خرد شده، پیاز، هویج، برنج و ادویه که با هم پخته شده باشند، تشکیل می‌شود. گاهی سیر و کشمش و سایر میوه‌های خشک‌شده نیز به این ترکیبات اضافه می‌شوند.
ششلیک، کباب بره که با پیاز و نان لیپیوشکا سرو می‌شود، کورما، گوشت گوسفند سرخ‌شده با روغن خودش وایشکیکلی، نوعی کوفته از خمیری که داخلش را گوشت و پیاز گذارده و به طور سنتی آن را روی شن‌های داغ پخته باشند از دیگر غذاهای محبوب مردم ترکمنستان است.
چای سبز (گوک‌چای) محبوب‌ترین نوشیدنی میان ترکمن‌ها است و همیشه برای مهمان آماده می‌شود. اغلب آن را با میوه‌خشک و گیاهان طعم‌دار مزه‌دار می‌کنند. کفیر نیز دوغ ترکمنی است که اغلب به هنگام صبحانه ارایه می‌شود.
تعداد زیادی رستوران خوب (با استاندارد‌های اروپایی) در عشق آباد وجود دارد و علاوه بر غذاهای ترکمنی، غذاهای فرنگی و شرقی را نیز با قیمتی مناسب ارایه می‌کنند. رستوران‌های هتل‌ها بیشتر تحت تأثیرات غذاهای روسی هستند. بورشت، سوپ کلم است، انتغوکوت، استیک کاملا پخته است و کتلت، کوفته‌های گوشت کوچک است.

غذاهای نوروز در ترکمنستان

زنان ترکمن از روزها قبل از نوروز اقدام به طبخ انواع شیرینی و خوراکی‌های شیرین که سمنو حتما یکی از آن ها است می کنند. از غذاها و شیرینی‌های سنتی و محلی ترکمن‌ها، نوروز کچه و نوروز بامه است که جای خاصی در سفره‌های نوروزی ترکمن‌ها دارد. مردم ترکمنستان در این روزها با پختن غذاهای معروف نوروزی مانند نوروز کجه، نوروز بامه، سمنی (سمنو) و اجرای بازی‌های مختلف توسط جوانان ترکمن حال و هوای دیگری به این جشن و شادی می‌دهند.

مسافت و اختلاف زمانی ترکمنستان (Distance & Local Time)

فاصله و اختلاف زمانی تهران و عشق آباد (ایران و ترکمنستان)

مسافت تهران تا عشق آباد ۶۶۳٫۶ کیلومتر است.
طول پرواز از تهران تا عشق آباد حدود ۱ ساعت می باشد.
عشق آباد ۱ و نیم ساعت از تهران جلوتر است، یعنی ساعت ۱۲ در تهران معادل ساعت ۱:۳۰ در عشق آباد است.

جشن ها و تعطیلات رسمی ترکمنستان (Turkmenistan Celebrations)

نوروز در ترکمنستان

پس از استقلال ترکمنستان، به فرمان رئیس‌جمهور این کشور و به منظور احیای رسم دیرینه‌ی کشور، سال نو را نوروز اعلام کرده و هر ساله در ۲۱ مارس جشن گرفته می‌شود. در این کشور طبق رسم قدیم و جدید، دو بار در سال جشن سال نو گرفته می‌شود. یکی به استناد تقویم میلادی و دیگری عید نوروز به نشانه احیای دوباره آداب و رسوم دیرینه مردم ترکمنستان. در ترکمنستان عید نوروز جشن کشاورزانی است که آذوقه مردم را تامین می‌کنند و به همین دلیل کشاورزان دامنه‌های کوه کپت داغ و کناره‌های آمودریا با عظمت خاصی نوروز را جشن می‌گیرند. به اعتقاد مردم ترکمنستان، زمانی که جمشید به عنوان چهارمین پادشاه پیشدادیان بر تخت سلطنت نشست، آن روز را نوروز نامید.
در استقبال از نوروز ترکمن‌ها از روزها قبل از پایان اسفند به آذین بندی شهرها و روستاهای خود و نیز تدارکات پذیرایی‌ها و میهمانی رفتن‌ها و میهمانی دادن می‌پردازند.
رقص و آوازهای محلی جزء جدایی ناپذیر مراسم سنتی ترکمن‌ها در اسقبال از تجدید حیات طبیعت است و مسابقات اسب سواری که در میان ترکمن‌ها جایگاه خاصی در همه‌ی طول سال دارد، در نوروز بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد و از این همین رو جشن‌های نوروزی ترکمن‌ها با مسابقات اسب سواری توام است و این مسابقه‌ها از ارکان اصلی جشن‌های نوروزی ترکمن هاست.
آیین‌های عمومی نوروزی در ترکمنستان معمولا در میادین اصلی شهرها و روستاها برگزار می‌شود و مردان و زنان جوان ترکمن نیز در روزهای جشن، بازی‌ها و سرگرمی‌های ویژه‌ای از جمله سوارکاری، کشتی، پرش برای گرفتن دستمال از بلندی، برپایی جنگ خروس، شاخ زنی قوچ‌ها و بازی شطرنج برگزار می‌کنند. به هنگام انجام این بازی‌ها و سرگرمی‌ها، ترکمن‌های زیادی در محل جمع می‌شوند و با تشویق‌های پی درپی به این مسابقات رونق خاصی می‌دهند. پوشیدن لباس نو، دید و بازدید و پریدن از روی آتش از دیگر رسوم ترکمن‌ها در ایام عید نوروز است.

9 پاسخ
  1. قربان وفایی says:

    را ه چاره چیست بنده درسال ۱۳۷۲ به کشور ترکمنستان سفر کردم و مشغول کار شدم چون دیدم درامد ترکمنستان بعد نبود ماندگار شدم نتیجه ماندم ازدواجم بود دوفرزند دارم ۱پسرو۱دخترولی بعد از فوت ریاست جمهور قبلی فقط یک بار برایم ویزا صادر شد الان نزدیک ۳سال است که بچه هایم نمی بینم راحل چیست چکار کنم من را راهنمایی کنید در کشور خودمان به تمام سازمانهای مربوطه سر زدم ولی نتیجه ای نگرفتم

    پاسخ دادن
    • علی آذری says:

      سلام چون بر اساس قانون ایران هر کس زن خارجی بگیره اون زن ایرانی محسوب میشه پس شما الن خیلی راحت میتونی بری دست زنو بچتو بگیری و به ایران بیاری

      پاسخ دادن
  2. hamed radpoor says:

    I want send to my Email list of import (Food and buildings)Companies
    سلام من میخاستم بو ایمیلم شرکتهای وارادتی محصولات غذایی و ساختمانی رو برام ارسال کنید
    تشکر.حامد

    پاسخ دادن
  3. رضا says:

    من رضا ۲۷ساله مشغول به کار دراجرای آلاچیق آردواز سفال وجوشکاری اسکلت هستم .از عزیزانی که سفر به ترکمنستان داشتن ازشون میخوام راهنمایم کنن.آیا اشتغال به کار من درآنجا رونق دارد؟کدام یک از شهرهای ترکمنستان مربوط به شغل منه یا اگر دفتری یا مغازه ای در آنجا هست که مربوط به کار من باشد راهنمای بدن چون هفته دیگه سفر دارم میخوام بدونم کجا باید برم ت ای

    پاسخ دادن
  4. عبدالله از کردستان says:

    خواهش میکنم کمتر دروغ بگید اصلا ترکمن‌ها عید زردشتی را قبول ندارند و فقط عیدین شریفین قربان وفطر را جشن میگیرند که شما نامی از انها نبردید باتشکر

    پاسخ دادن
    • نور الدین says:

      سلام رفیق من از گلستان . گرگان .اق قلا هستم . عید نوروز رو کشور ترکمنستان مراسم بر گذار میکنه و قبل از اتهام به دروغ و مرتکب گناه کمی تحقیق میکردی بهتر بود . احتمالا اطلا عاتت مربوط به ترکمنهای ایرانه .ترکمنهای ایران نوروز مراسم ندارند ..همون عیدین شریفین رو دارند .

      پاسخ دادن
    • حسام says:

      مشخصه که تحت تاثیر وهابی ها هستی داداش گلم نوروز جشن ایرانیه و خود شما کردها از اصیل ترین ها در ایرانید حیف نیست اینجور تحت تاثیر افرادی خونخوار و بد کیش باشی،از اون گذشته نوروز فرهنگه کیش و مذهب نیست اخوی.خدا یاورت باشه

      پاسخ دادن

ارسال یک پاسخ

در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار − 2 =