تاجيكستان

همه چیز درباره تاجیکستان

همه چیز درباره تاجیکستان

جمهوری تاجیکستان یکی از کشورهای منطقه آسیای مرکزی است که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به عنوان کشوری مستقل سر برآورد. اغلب جمعیت این کشور را تاجیک‌ها تشکیل می‌دهند که اشتراک فرهنگی زیادی با ایرانی‌ها دارند. در اوایل سال ۱۹۹۲ میلادی جنگ داخلی پنج ساله بین دولت تحت حمایت مسکو و مخالفان اسلامگرا، به رهبری عبدالله نوری، در گرفت. در این جنگ، بیش از ۵۰ هزار نفر کشته و بیش از ۷۰۰ هزار نفر بی‌خانمان شدند. در سال ۱۹۹۷ با وساطت سازمان ملل متحد، عهدنامه صلح به امضای دو طرف رسید.

اطلاعات کلی درباره ی تاجیکستان

پایتختدوشنبه
بزرگترین شهردوشنبه
نوع حکومتجمهوری
زبان رسمیتاجیک
مساحت۱۴۳,۱۰۰ کیلومتر مربع
جمعیت۷,۹۹۵,۷۵۴ تخمین ۲۰۱۰
واحد پولسامانی (TJS)
منطقه ی زمانیUTC+5
پیش شماره تلفن+۹۹۲
دامنه ی اینترنتی.tj

پرچم کشور تاجیکستان

پرچم کشور

زمان به وقت تاجیکستان

آب و هوای تاجیکستان

 

موقعیت جغرافیایی تاجیکستان در نقشه جهان

آب و هوای تاجیکستان (Tajikistan Weather)

تاجیکستان دارای آب و هوای خاصی است که در آن تفاوت بین گرمای شب و روز و تابستان و زمستان قابل ملاحظه است. باران آن ناچیز و آسمان در بیشتر روزهای سال صاف است. بر پایه داده های آماری، در سال ۲۱۰۰ تا ۳۱۶۵ ساعت آفتابدارد.

جغرافیای تاجیکستان (Tajikistan Geography)

تاجیکستان یا جمهوری تاجیکستان کشوری در آسیای میانه است. این کشور از جنوب با افغانستان، از غرب با ازبکستان، از شمال با قرقیزستان، و از شرق با چین همسایه است. تاجیکستان یک کشور محاط در خشکی است که در گذشته راه ابریشم از آن گذر می‌کرده است. پهناوری تاجیکستان ۱۴۳٬۱۰۰ کیلومتر مربع (۹۵ام) است. تاجیکستان کشوری کوهستانی و پر بارش است و منابع آب فراوانی دارد.
تاجیکستان دارای رودهای بسیاری است. شمار رودهایی که طول آن ها از ۱۰ کیلومتر تجاوز می‌کند به ۹۴۷ می رسد. رودهای مهم آن عبارتند از سیر دریا (سیحون)، آمودریا (جیحون)، رودخانه زرافشان، رود پنج، رودخانه مرغاب، سرخ آب، کافرنهان و رود وخش. در مجموع طول ۹۴۷ رودخانه تاجیکستان بیش از ۲۸٫۰۰۰ کیلومتر است. همچنین در تاجیکستان ۱٫۳۰۰ مرداب، جمعا به مساحت ۷۰۵ کیلومتر مربع وجود دارد. بزرگترین مرداب کشور قراکول نام دارد.
در تاجیکستان هر ولایت (معادل استان در تقسیمات کشوری ایران) به چندین ناحیه (معادل شهرستان در تقسیمات کشوری ایران) و هر ناحیه به چندین جماعت دهات (معادل دهستان در تقسیمات کشوری ایران) و هر جماعت به چندید ده (معادل روستا در تقسیمات کشوری ایران) تقسیم می‌گردد. در سال ۱۳۸۸ تاجیکستان دارای یک ولایت مختار، دو ولایت، ۱۷ شهر، ۴۸ ناحیه (از آن جمله ۱۳ ناحیه تابع پایتخت) و ۵۴ شهرک بود.

پول و اقتصاد تاجیکستان (Tajikistan Economy)

تولید ناخالص داخلی تاجیکستان در میان کشورهای آسیای مرکزی از همه کمتر است. کوهستانی بودن آن سبب شده تنها هفت درصد از خاک آن قابل استفاده باشد. پنبه مهمترین محصول کشاورزی آن است. این کشور از تنوع مواد معدنی برخوردار است، اما مقادیر آن ها اندک است. در حال حاضر تقریبا دو سوم جمعیت آن در فقر به سر می‌برند. تولید ناخالص داخلی این کشور در سال ۲۰۰۶ میلادی ۹٫۵۲۱ میلیارد دلار بود. نرخ بیکاری در این کشور ۱۲ درصد است و ۶۴ درصد از مردم آن زیر خط فقر زندگی می‌کنند. نرخ تورم در تاجیکستان در سال ۲۰۰۶ میلادی ۱۱٫۹ درصد بود.
این کشور منابع اندکی از نفت دارد و روزانه ۲۵۲٫۸ بشکه نفت تولید می‌کند. شرکای صادرات تاجیکستان که به آلومینیوم، برق، پنبه، میوه و سبزیجات محدود می‌شود، کشورهای هلند (۴۰٫۷ درصد)، ترکیه (۳۱٫۷ درصد)، ایران (۵٫۴ درصد)، ازبکستان (۴٫۸ درصد) و روسیه (۴٫۷ درصد) هستند. واردات به تاجیکستان بیشتر از کشورهای روسیه (۲۴٫۶ درصد)، قزاقستان (۱۰٫۸ درصد)، ازبکستان (۱۰٫۲ درصد)، چین (۸٫۶ درصد) و آذربایجان (۸ درصد) است.

فرهنگ مردم تاجیکستان (Tajikistan Culture)

تاجیک‌ها اقوام آریایی هستند که هزاره‌ی دوم پیش از میلاد مسیح در آسیای میانه و باختر (بلخ امروزی) مستقر شدند. ریشه‌ی نیاکانی تاجیک‌ها به ایرانیان شرقی یعنی باختری‌ها، سغدی‌ها، پرنی‌ها و داها می‌رسد، این به این معناست که نیاکان تاجیک‌ها در عهد باستان به زبان پارسی کهن یعنی زبان کهن ایرانی جنوب غربی سخن نمی‌گفتند، بلکه زبان های شرقی ایرانی نظیر سغدی، باختری، خوارزمی، سکایی و دیگر زبان ها رایج بودند. کاربرد زبان پارسی (دری) توسط تاجیک‌ها به دوران گسترش امپراتوری ساسانیان و متعاقبا انقراض آن به وسیله‌ی تازیان مسلمان بر می‌گردد که موجب شد تعداد زیادی از پارسی ها به آسیای میانه و حتی به چین پناه ببرند.
تاریخ و فرهنگ تاجیکستان با ایران اشتراکات بسیاری دارد. در دوران پیش از اسلام، تاجیکستان جزئی از شاهنشاهی ایران بود. پس از اسلام، سرزمین خراسان بزرگ (از جمله تاجیکستان) زنده کننده فرهنگ ایرانی و به وجود آورنده زبان فارسی دری بود که جانشین زبان پهلوی شد. نخستین شاعران پارسی زبان از این ناحیه به پا خاستند، به ویژه رودکی، که پدر شعر فارسی محسوب می‌گردد. در نخستین سده‌های هجری، خراسان و ماوراالنهر مهد تمدن و علوم اسلامی بودند و بزرگانی مانند ابن سینا و فارابی را در خود پرورند. حکومت سامانی نیز از تاجیکستان برخاسته است.
از دیدگاه ظاهری، بیشتر تاجیک‌ها متعلق به نژاد مدیترانه‌ای هستند که شاخه‌ای از نژاد سفید (قفقازی) محسوب می‌شود. با این که بیشتر تاجیک‌ها دارای مو و چشمان تیره با پوست گندم‌گون تا سپید هستند، رنگ مو و چشمان روشن در بین آنان کمیاب نیست، به ویژه در مناطق کوهستانی مانند بدخشان. برخی از تاجیک‌های آسیای میانه دارای آمیزه‌ی ترکی-مغولی هستند، در حالی که تاجیک‌های کوهستان نشین مناطق دور افتاده بیشتر به باشندگانی می‌مانند که پیش از تازش و مهاجرت ترکان و مغولان می‌زیسته‌اند. همچنین اقلیت کمی از تاجیک‌های افغانستان دارای آمیزه‌ی ترکی-مغولی (شاید به دلیل آمیزش با هزاره‌ها و یا ازبک‌ها) هستند.

زبان مردم تاجیکستان (Tajikistan Language)

زبان تاجیک‌ها فارسی است که در افغانستان، دری و در تاجیکستان، تاجیکی نامیده می‌شود. فارسی زبانی هندواروپاییاز شاخه‌ی هندوایرانی و زیر شاخه‌ی زبان‌های ایرانی است. فارسی تاجیکی زاده‌ی زبان فارسی است که همراه با دری از لهجه‌های شرقی فارسی محسوب می‌شوند. در تاجیکستان، زبان روسی نیز در امور دولتی و تجاری به طور گسترده کاربرد می‌شود.
در سال ۱۳۰۷ خط تاجیکستان از فارسی به لاتین تغییر کرد و در دهه ۱۳۲۰ نیز این بار خط سیریلیک (روسی) برای نگارش فارسی تاجیکی رسمی شد. این تغییر خط ها از عربی به لاتین و سیریلیک به اجبار و به دستور سران شوروی در همه‌ی جمهوری‌های مسلمان شوروی برای بریدن ارتباط آن ها با گذشته‌شان انجام شد. پس از استقلال تاجیکستان، بسیاری در این کشور برصدد آمدند که خط خود را به خط نیاکان (فارسی) بازگرداند، اما تاکنون اقدامی جدی در این باره صورت نگرفته است و مشکلاتی در راه این کار وجود دارد.

مذهب مردم تاجیکستان (Tajikistan Religion)

دین بیش از ۹۰٪ مردم تاجیکستان، اسلام است که ۹۵٪ آن ها سنی حنفی، ۵٪ شیعه که غالبا شیعه اسماعیلی و کمتر از ۱٪ شیعه دوازده امامی هستند. شیعیان بیشتر در بدخشان زندگی می کنند. علاوه بر این، جوامع کوچک یهودی (مشهور به یهودیان بخارایی) از دوران باستان در شهرهای سمرقند و بخارا و به تعداد کمتر در شهرهای هرات و کابل و جاهای دیگر زیسته‌اند. با توجه به ظهور مبلغین مسیحی در آسیای میانه از زمان فروپاشی شوروی، جمعیت تاجیکان مسیحی تقریبا وجود دارد. غیر از این ادیان، اقلیت های زردتشتی، بودایی و بهائیت نیز در تاجیکستان زندگی می کنند. طریقت نقشبندیه تصوف نیز در تاجیکستان وجود دارد.

غذای مردم تاجیکستان (Tajikistan Food)

غذاهای تاجیکستان تلفیقی از غذاهای آسیای میانه و افغانستان و پاکستان است و غذاهای روسی نیز در این کشور نفوذ کرده اند. اگر شما علاقه مند به تجربه غذاهای مختلفی هستید، تاجیکستان جای خوبی است.

برخی از غذاهای تاجیکستان

Plov: غذای ملی تاجیکستان شامل برنج، گوشت و هویج
شیشلیک (شیش کباب): کباب هایی که بر روی ذغال پخته می شوند، مانند گوشت گاو، گوسفند، مرغ و جیگر
سوپ توشبرا
سوپ اوگرا شامل رشته و خامه و پنیر
دلمه: برگ های درخت انگور که در داخل آن گوشت و چیزهایی می گذارند و بخار پز می کنند
شوربو: سوپی شامل سبزیجات به همراه گوشت گاو یا گوسفند همراه با پیاز
Damalama: نوعی خورشت که گوشت گاو یا گوسفند در آب خود پخته می شود
خاش: سوپی شامل پاها و ماهیچه های گوسفند

غذاهای سنتی مردم تاجیکستان در ماه رمضان

از میان انواع غذاهای مردم تاجیکستان در ماه رمضان، نشالا، آتاله و شیرچایی جایگاه ویژه ای در دسترخان یا سفره هر تاجیک دارد که با توجه به مناطق و اقلیم های مختلف، این غذاها تفاوت هایی با هم دارند. این غذاها از نظر کیفیت بسیار مناسب و همزمان از نظر هضم سبک هستند.
نشالا که از روغن ریشه یک نوع گیاه کوهی، آب شکر و سفیده تخم مرغ تنها در ماه مبارک تهیه می شود، هنگام شام و همچنین سحر صرف می شود و در هر دو مورد نیز هیچ مشکلی برای دستگاه هاضمه ایجاد نمی کند. تهیه نشالا در ماه رمضان به دلیل خوشمزه و مقوی بودن آن بسیار فراگیر است، اما تهیه نشالا بسیار سخت است و هر کسی به راحتی نمی تواند آن را بپزد.
اتاله (یک نوع سوپ) نیز از غذاهای سبک است که آن نیز با شیوه خاص و در هر منطقه تاجیکستان به شکل خاص آن محل پخته می شود. مثلا در شهر دوشنبه و نواحی مرکزی تاجیکستان، اتاله با استفاده از آرد، شکر و روغن زرد تهیه می شود. این غذا عمدتا با توجه به نیاز غذایی بزرگسالان که دستگاه هاضمه شان در ماه مبارک رمضان حساس است، آماده می شود. تاجیک ها با توجه به زود هضم، کم هزینه و مقوی بودن این غذاها، آن ها را در رمضان مصرف می کنند.
غذای دیگری که در ماه مبارک رمضان، علاقه مندان زیادی دارد، شیرچایی است که تاجیک ها آن را تنها در سحر استفاده می کنند. شیرچایی نسبت به دو نوع غذای دیگر خیلی ساده و سریع آماده شده و برای تهیه آن از شیر، کمی چایی خشک و روغن زرد یا کره استفاده می شود.
قرت آب (غذایی با استفاده از کشک)، شکرآب (با استفاده از پیاز، گوجه فرنگی و سبزی و گاهی کمی روغن گیاهی)، آش بریده (آش رشته)، آش پلو، اوگرا، ماست آبه برخی دیگر از انواع خوردنی های معمول در تاجیکستان است که در ماه رمضان کدبانو های تاجیک با حوصله خاص برای سفره افطاری تهیه می کنند.
گذاشتن انواع میوه هایی که در تاجیکستان می رویند از جمله سیب، انار، انگور، هلو، هندوانه و خربزه نیز بر سر سفره رمضان معمول است.
به دلیل سرد و مرطوب بودن اقلیم تاجیکستان خرمای سیاه و قهوه ای در این کشور تولید نمی شود، به همین دلیل میزان واردات این محصول از ایران و کشورهای عربی به تاجیکستان در ماه رمضان افزایش می یابد.
نان تنک یا چپاتی (لواش)، فطیر، کلیچه، گردچه، چگلدک، سمبوسه، سله از انواع خوردنی هایی است که تاجیک ها از آرد تهیه کرده و در سفره افطار و سحری این ماه از آن استفاده می کنند.

مسافت و اختلاف زمانی تاجیکستان (Distance & Local Time)

فاصله و اختلاف زمانی تهران و دوشنبه (ایران و تاجیکستان)

مسافت تهران تا دوشنبه ۱۵۶۱٫۸ کیلومتر است.
طول پرواز از تهران تا دوشنبه حدود ۲ ساعت می باشد.
دوشنبه ۱ و نیم ساعت از تهران جلوتر است، یعنی ساعت ۱۲ در تهران معادل ساعت ۱:۳۰ در دوشنبه است.

جشن ها و تعطیلات رسمی تاجیکستان (Tajikistan Celebrations)

اول ژانویه، سال نو
۲۳ فوریه، روز ارتش
۸ مارس، روز جهانی زن
۱ می، روز کارگر
۹ می، روز پیروزی
۹ سپتامبر، روز استقلال
۱۴ اکتبر، روز تشکیل جمهوری تاجیکستان

3 پاسخ
  1. mehdi says:

    با سلام من میخواستم بدونم هزینه بلیط هواپیماازشیراز به تاجیکستان چقدره؟وهزینه ۱هفته اقامت در تاجیکستان با هزینه بلیط و غذاو………..ممنون از جوابی که لطف میکنید

    پاسخ دادن

ارسال یک پاسخ

در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

8 − هفت =